Bir kanal, 12 farklı insan, 6 farklı aşk.

‘Aşk’ onları gerçek hayatta birleştirmişti. Çift: BaekYeol

NOT: Yaoi bir hikayedir. Bu tür hikayelerden rahatsız oluyorsanız okumamanızı tavsiye ederim. Smut yazmayı düşünmüyorum ama Smut'ımsı sahneler var :3 Ayrıca bu hikaye için bana ilham veren Ilgın Erkan'a teşekkür ederim. Byun Baekhyun: Lise 2'ye gidiyor, mutlu bir yaşantıya ve 4 kişilik bir arkadaş grubuna sahip. Chanyeol'e koşulsuz, şartsız aşık. Park Chanyeol: Lise 3'e gidiyor. Popüler, zengin, arzulanan, temiz kalpli ve kendine sırılsıklam aşık olan Baekhyun'dan bir haber. Kim Minseok (Xiumin): Çin asıllı, Lay'in Chanyeol'le çıktığını öğrendiği ana kadar hayata pembe çerçevelerden bakan bir genç. Lise 4'e gitmesine rağmen bir çocuk kadar kırılgan. Zhang Yixing (Lay): Lise 3'de, saf, masum ve alçakgönüllü bir çocuk gibi gözükse de aslında kibirli, asi ve zorba biridir. Hatta üst sınıftakiler bile ondan korkuyor. Kim Jongdae (Chen): Komik, hayat dolu ve sevecen biri. Tıpkı Xiumin gibi Kore'ye alışabilmek için takma bir isim kullanıyor. Baekhyun ile aynı yaşta ve Suho'yla çıkıyor. Kim Joonmyeon (Suho): Xiumin'le aynı yaşta, okul başkanı, sorumlu ve olgun gibi dursa da Chen'in yanında sevgiye aç, küçük bir çocuk.

Yeni transferin nesi güzel olabilir ki?

Chanyeol tanımadığı birini kendinde aşık etmek istiyordu, onu büyülemek ve sonunda kendine aşık olmasını sağlamak. Ama bu o kadar kolay değildi.

BaekYeol hihayesidir.. (Sonlara doğru çiftlerde sürprizler olabilir.)

TIMARHANE Yazar:Gizemrhcp(Just 6 Months yazarı) *TANITIM* "İlaçlarını almadığını duydum Luhan."Bay Lee dirseklerini masaya dayamış karşısındaki ufak bedene bakarken içindeki acıma dürtüsünü bastırdı ve bakışlarını daha da sertleştirdi.O uzun süredir buradaydı.O kadar uzun süredir buradaydı ki artık onun varlığını bile umursamıyorlardı. "Onlara ihtiyacım yok."dedi.Sesi kısıktı.Gözlerinin altında iki gündür uyumadığını gösteren koyu renk halkalar oluşmuştu.Bay Lee ona acıyordu.Bay Lee bu çocuğa gerçekten acıyordu. "Uyumuyor musun?"dedi.Ses tonu bir önceki sertliğinin aksine daha sevecen çıkmıştı.Fakat karşısındaki çocuk sanki onu duymuyor gibiydi.Gözlerini camdan dışarıya sabitlemişti. "Uyumuyorum."dedi."Ve bu gecede uyumayacağım."diye sözlerine devam etti.Bay Lee en masum haliyle ona uyku hapı vermeyi teklif etti.Fakat çocuk sert bakışlarını ona yönlendirmişti.Gözlerinde yorgunluk veya tükenmişlik yoktu.Gözlerinde hırs vardı.Gözlerinde nefret vardı. "Artık hap yok."dedi."Artık beni uyutmak yok.Bu gece buradan gideceğim."Çocuğun sesi kesindi.Sanki gerçekten gidebilecekmiş gibiydi.Bay Lee umursamadı. "Elbette."dedi."Elbette bir gün buradan gideceksin."Çocuk gülümsedi.O deli değildi.Deli olmadığını kanıtlayacaktı. "Bir gün değil.Bu gece."Bay Lee yine çocuğun sözlerini umursamadı ve çocuğun arkasındaki hemşireye çocuğu götürmesi için işaret verdi.Çocuk yeniden gülümsedi.Bu gülümsemenin ne demek olduğunu bir tek o biliyordu.Ve o gece Bay Lee aslında çocuğu umursaması gerektiğini çok net anladı. Çünkü Luhan o gece akıl hastanesinden kaçıp kayıplara karıştı.