Karadeniz'in gözbebeği Rize'de, çay filizlerinin arasında yeşeren bir aşkın öyküsü. 31.10.2017 Not: Yazdığım karakterlerin TV dizisinde ki karakterlerle veya konusuyla bir ilgisi yoktur. Sadece isimler aynı denk gelmiştir. Bilginize.

(Bölümler kaldırılmadan düzenlenecek ❣️) Mela ve Çamer iki ayrı kutup. İkiside Karadeniz gibi hırçın. İkiside karadeniz gibi çok güzel. Mela Annesi ve anneannesi ile Karadeniz'de yaşayan köklü ailelerden birinin kızı. Çamer üç erkek kardeşlerden en küçüğü İzmir ve Karadeniz arasında mekik dokuyan genç iş adamı.. Mela, Çamer'e 6 yaşından beri yani kendini bildi bileli aşık.. Çamer'in ise kendinden bile haberi yok. Mela kendisinden 11 yaş küçük bir kız çocuğu.. :) Aileler bu iki gencin evlenmesini isterse.. Bakalım neler olacak..Mela dostu Esvara ile onun odasında bilgisayar başında sonuçlara bakıyordu ve kazanmıştı istediği şehir olmasa bile gideceği yerde denizden mahrum olsa bile özel üniversiteyi yüzde yüz burs ile kazanmıştı. Hızla merdivenleri koşarak indi. Tam merdivenlerin sağ kısmında ki çalışma odasına dalacağı sırada Çamer'in bağırması ile eli havada kaldı.. ---- "Dede baba!! Anlamıyorsunuz. Ben Mela'yı sevmiyorum. Sevmiyorum!! Nerden çıktı bu evlilik Allah aşkına.. Kız küçücük küçük. Hem siz ne biliyorsunuz benim İzmir'de sevdiğim olmadığını. Yapmayın. Gidip bu fikri de kızın kafasına sokmayın." ----- "Tren geçeli çok oldu. Ne bekleysun." deyiverdi. Çamer Mela'nın sesini duyar duymaz elektrik çarpmış gibi başını kaldırıp az önceki bakışlarına ek olarak öfke de katık olmuş bakışları ile baktı. "Hehehe çok şirinsin Mela. Çekil de geçelim. Kapatma kapıyı arkadan bizimkiler geliyor." Gülen Mela "Evvet canım biliyorum şirin olduğumu yavuz hırsız diye de sana diyorlardı sanırım geç hayde geç." deyip Çamer'e cevap hakkı tanımadan mutfak kısmına geçti. Akşamı hayr olsaydı iyi idi tabiri caizse kıç kadar evde kaçamazdı da Çamer'den.

Bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünen yaralı bir kız. Bir daha asla sevdiği kadını koruyamayacağını zanneden umursamaz bir erkek. Tarifi olamayacak kadar büyük bir aşk. Ve sonsuza kadar birbirlerine verdikleri bir yemin. "Bizde ne öncesi olacak ne de sonrası. Sadece yaşadığımız an ve ikimiz olacağız. Bizim için, birbirimizden ötesi olmayacak."

Sahte gülümsemeler, sahte insanlar... Etrafımdaki insanların mükkemel olduğunu düşünerek büyüdüm ben... Ta ki o gelip beni bulana kadar. Herkesin bir hikayesi vardır. Benim ise hikayem sahteliklerin olduğu bir hikayeydi. Dokunmaya kıyamadığım sayfaları tek tek yırttım. Şimdi ise içindeki sırrı çözmek üzereyim... Not: Sadece bu hikayede bir sır var. Bulursan kazanırsın... Unutma ki! Sen bir gang grubu üyesisin öyle çabuk pes edemezsin. BU KİTABI HEM BENİM HEM DE OKUYUCULARIMIN KALBİNİ KIRACAKSAN OKUMA!! Kitap kapak tasarımım- @papatyalarvevedalar

Başlamadan biten aşk hikayesi 1 ay oldu bahar öleli dimi insan inanmak istemiyor belki de ama öldü insan sustukça sessizleşir insan umut ettikçe tükenir belki inanmak istemiyoruz ama inandırmaya zorluyor aradan yıllar geçse bile unutulmayacak bir kız bahar tunç , en çok koyan söz bu " Hiç bişey hissetmiyorum " bide gökyüzüne baktı sonrada Oğuz'un maviş gözleri çok yaktı içimizi , hep yanındayım diye bir söz vardır şimdi ise Neden hiç yanımda yoksun anladınız mı Hayat sürprizlerle dolu belli olur mu "Kim bilir" Aradan bir ay geçmiştir Bahar'ın ölümünden Herkes normal bir şekilde hayata devam ediyor bazıları artık dayanamıyor ölümlere bazıları da içine atıyor bazen hiç kimsenin agızından doğru kelime çıkmıyor herkes kendini hastalara vermiş onlarla iyileşiyorlar bazılarda kendini bırakmış susmayı tercih edip bakıyorlar Oğuz desen bir şekilde kendini toplamaya çalışıyor sonuçta 1 ay önce en iyi arkadaşı öldü " aslında sevdigi kız öldü de belli etmiyor mavişimiz " Kendini bir şekilde toparlıyor ama sonradan dağılıyor bilmedigimiz bişeyler vardır herkesin ama oguz bazen herkese bomba gibi patlıyor nedenini bilmediğimiz halde HASTANE Oğuz'un odası Oğuz kendi kendine konuşur Oğuz: biliyorum kızıyorsun bana niye gelmiyorsun diye vakit bulamıyorum be güzelim geleceğim yanına söz ama sen yeter ki kızma bana olur mu bu arada seni özlüyorum bahar biliyormusun Her yer de seni görüyorum yada benzetiyorum bide sesin çok benziyor bahar ama sana doya doya anlatacağım söz sen kızmıyorsun bana dimi O sıra da kapı çalar Oğuz : gir İpek o daya gelir İpek : Hocam burdamıydınız Oğuz : yok değilim görmüyormsun Oğuz sinirle İpek : sen iyimisin Hocam. Niye bağırıyorsunuz ki Bişey soracaktım hem Oğuz : söyle ne soracaksın sor sonra çık İpek : Ali hoca seni çağırıyor hatta sadece seni değil herk

"Biz; seninle, neyiz biliyor musun, Hediye?" Diye mırıldandı, kirpiklerine geceyi astığım adam. Omurgasının altında ruhumun zevahirini taşıyan, ihtilâlim. Sertçe yutkunup, biraz daha sokuldum gecemin sıcak sinesine. Hemen sardı bedenimi sanki bunu bekliyormuş gibi. Yüzünü anlamsızca irdelediğimde, kızıl dudakları sinsi bir yılan gibi kıvrıldı. Zehir bütün bedenime ilmek ilmek işlendi. Kafasını hafifçe eğip; alnını, alnıma yasladı. Alnında atan nabzı kendi tenimde hissettim. O atan nabzı, bir kez daha tenime kazıdım. Cehennem kapıları aralandığın da sıcak nefesini dudaklarıma nakşetti. "Biz, seninle; cennetin, cehennemin yüreğinde hayat bulmuş hâliyiz." İlk yayımlanma tarihi: 20 ocak 2018 Bitiş Tarihi: 16 Nisan 2019

Annesinin ölümünden çocuğunu sorumlu tutan bir baba...bunun için soğuk bir evlat...başarılı olmak için çok çalışmış bir genç adam....sadece sevdiği kişilere karşı sıcak........ Zenginlikten,gösterişten,cemiyetten,şöhretten sıkılmış bir genç kız..arkadaşları ile vakit geçirmeyi seven yapmacık ailesinden bıkmış........

"Sen de şu filmlerde ki kötü çocuklardan olmalısın" dedim. Güldü; "İnan bana o çocuklar fazla iyi" Kölelik unutulmuş bir kavramdı ama onlar için değil... Derin yaşadığı küçük kasabada hayata tutunmaya çalışan ve tüm zorlukların üstesinden gelmek için uğraşan genç bir kızdı. Ancak onun için en büyük zorluğun kasabaya gelen yeni çocuk olduğunu henüz bilmiyordu. Ama öğrenmek üzereydi. Rüzgar Ateş, Derin'in en büyük zorluğu olacaktı... --&-- Anne baban sana güçlü erkeklerle uğraşmaman gerektiğini söylemedi mi küçük kız? " dudaklarını kıvırdı. "Hayır öğretmedi. Güçlü erkekleri alt edebilirim" "Öyle mi dersin?" Dedi iddaya girmek istercesine. " öyle ayrıca etrafta güçlü bir erkek göremiyorum. Sadece yağmurdan kaçan bir şeker var." Dedim gözlerimi başından aşağıya süzerek. " üstelik tatlı bile değil" dedim. " Tadına bakmadan emin olma derim" dedi gülümseyerek. --&-- Ama biz insanlar böyleydik işte. Sonunun mezarlığa çıkacağını bildiğimiz yolu elimizde umutlarla yürürüz. Sonrasında yaşanılan her şeyi kuru bir toprağa gömer, göz yaşlarımızla sular bu kez acılarımızla o yoldan geri döneriz. Üzerinden belli bir zaman geçtiğinde ise gömdüğümüz hatıraları anımsar en güzel çiçekleri bırakırız yaşanmışlığa. Sonumun böyle olduğunu bile bile yürüyecek miydim bu yolu. Sonu hüzündü hüsrandı ama bu adam neden bu kadar güzel kokuyor. Düşüncelerimi etkiliyor sıcak göğsü beni sarmalayan kolları.

Hayat bazen bizi bir yaprak gibi sürükler🖤☁️

Ece on yedi yaşında bir genç kız. Herkes gibi o da bir okulda okuyor ve o da okulunki yakışıklı bir çocuğa aşık olabiliyor. Ancak bir gün okulundaki büyük yangın ve babasının işi yüzünden yeni bir okula gitmesi gereklidir. Bu nedenle en yakin arkadaslarınin bazilarini ve sevdiği çocugu birakmasi gerekmektedir.