Peyton has no family. Her parents died in a car crash, her grandparents died a while ago and she's an only child. She's been to at least fifteen funerals in her lifetime, for family but now she only has one more funeral to go to. Her own.

Victoria Blackwood' un konuşulmasının nedeni dillere destan güzelliği değil asi ve hırçın tavırlarıdır. İnadı uğruna girdiği Kara Orman'da bir cadı ile karşılaşması tüm hayatını değiştirir. Kral Henry'nin tehdidi ile Kara Kurt ile evlenmek için bir anlaşma yapar, Asi artık İskoçya yolcusudur... ➰➰➰ Onu durduracak tek şeyin ben olduğumu söylemişti. Peki ya beni kim durduracaktı? Kurt'un dudakları ısırgan bir soğuk, nefesime karışan nefesi ise içimi yakan bir sıcaktı. Konuşamadım. Her şeyi hissettim, her anımızı, sıcak nefesini, gülen gözlerini. Hatta bir an bile olsa benim için atan kalbini...

Sevgilisi tarafından terk edilen Darian Wheelan kendini planladığı romantik tatil yerine büyükannesinin İrlanda kırsalındaki çiftliğinde buldu. Üniversiteye başlamadan önceki son tatili tek kelimeyle monotondu. Büyükannesinin verdiği periler hakkındaki kitap bittiğinde hiç bir şeyi kanıtlamadığı gibi ona delirdiğini düşündürdü. Daha sonra bulduğu duayı büyük bir alayla okurken yaşlı alıç ağacı köklerinden ayrılarak ters döndü ve nemli toprakta devasa yarıklar oluştu tuttunduğu daldan eli kaydığında ona sonsuzluk hissi veren ışığa doğru düşüşü başladı. Neomia Albus Lux'ın varisiydi. Taç giyme töreni yaklaşırken gördüğü rüyadaki olaylar gerçekleştiğinde hüzün, korkak kalbini cam kırıkları ile dolu kurak bir göle dönüştürdü. Sonunda rüyasında sebebini bilmediği acısının sebebini kötü bir şekilde öğrenmişti. Gözyaşları Nigrum ve Lux toprakları arasında düşüp kaybolurken dallarına tünediği alıç ağacının dallarına gökyüzünden dallara çarpan şeyi görünce merakı galip geldi ve ürkek adımlarla ona yaklaştı. O farklıydı hem de bugüne kadar gördüğü her şeyden farklıydı...

Hazel Rosé Chapman bir düzenbaz ve sonunda beklediği büyük vurgununa kavuşmak üzere. Artık Helbrig'ten gidebilir, kendine gerçek bir hayat kurabileceğini düşünerek bir saati çalmaya ikna olur. Ama işler beklediği gibi gelişmez. Kara gözleri ile dipsiz bir çukuru andıran Arlo Greyson ona teklif sunar. Tek yapması gereken Arlo için bir şey çalmasıdır. Tek bir farkla bu sefer çalması gereken şey Prens Roy'un kalbidir. Hazel kendini birden çapraz ateşte bulur. Aşk hiç bu kadar rekabetçi olmamıştı. Prenseslerin taht kavgası çoktan başladı...

Hades ve Persephone sadece beraber olmak istiyorlar. Keşke tanrılar da buna izin verseydi. Hades'in Tatili, Yunan Mitolojisindeki karakterlerin modern ve komediye uyarlanmış halidir. webtoon by elvishness

İs Tanyel başarılı bir konservatuvar öğrencisidir. Sahnedeki başarısının devamlılığını sağlayabilmek uğruna adının önüne yerleştirilen birçok kötü sıfatı umursamaz. Henüz daha lise yıllarındayken adının karıştığı kötü haberler geçmişine ait bir canavar gibi onu bugününe kadar takip etse de dimdik durarak, aşk olarak gördüğü tiyatro için her türlü dedikoduya kulak tıkar. İs'i diğerlerinden ayıran yaşadıkları onun kendini kötü bir insan olarak kabul edip, kötü bir insan olarak yaşadığına ikna ettirir. Aslında İs, annesi tarafından ilgiden yoksun büyümüş, babası tarafından çok küçük yaşlarda bir çocuk parkında terk edilmiş, yine küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmiş ruhu kanayan küçük bir kız çocuğudur. Peki aslında çok küçük yaşlarda erkeklere olan güvenini kaybetmesinin asıl sebebi nedir? Bir gün bir yabancının hayatına yaptığı ani girişle zaten ağır kan kaybetmiş hayatında hiç beklenmedik değişiklikler oluşmaya başlar. Peki bu yabancı kimdir? Ve her şeyden önemlisi İs neden bu yabancıyı hiç sorgulamadan hayatına kabul etmiştir?

Ruh eşini arayan ölümsüz bir kızın trajikomik hikayesi... Bir lanet... "Sen elimden ruh eşimi aldın. Tek aşkımı. Seni ruh eşini bulana kadar ölememekle lanetliyorum." Kazık tenimi zedelemeye başlamıştı. Ve ben bundan hiç rahatsız olmuyordum. "Ruh eşinden duyacağın ilk cümle, dövmendeki cümle olacak. Onu bul. Kendine aşık et. Büyü bozulunca huzur içinde geberebilirsin." Beni her insandan duyabileceğim bir cümleyle lanetlemişti; "Affedersiniz. Biraz konuşabilir miyiz?" Köprücük kemiğime kazınan bu cümleyi, inanın bana duydum da. Bu cümleyle her karşılaştığımda, bu sefer bulmuşumdur umuduyla doldum. Ama olmadı. Her birinin kollarımda can vermesini seyrettim. Lanet elimi kolumu bağlamış, beni çaresiz bırakmıştı. Yüz elli yıl boyunca aradım onu... Akla gelebilecek her yolu denedim, bu azaptan kurtulabilmek için. Olmadı. Her seferinde tekrar geri döndüm. Hep yalnızdım. Yüz yıllar boyunca kiminle tanışsam, ölüme çektim onları. Gözlerinden sönüp giden hayat enerjisini gördükçe tekrar tekrar öldüm. Ta ki onlarla tanışana dek...