Merhaba! Arkadaş arasında paylaştığım DefÖm kesitleri beğenilince kısa hikaye olarak yazmaya karar verdim. Tamamen hayal ürünü ve birbirinden bağımsız hikayeler olacaktır burada yazdıklarım :) Keyifli okumalar...

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

'Her kötü olayda bir güzellikle mükafatlandırılmaktayız. Sen her zaman sabretmeyi bil ve sabrederek güzel işler yap.' Annemin bu cümlesini ezberlemiştim. Belki çok önem verdiğimden belki de her gece söylediğinden idi. *** 'Her zaman adaletli ol. Kimseye sırtını dönme. Bize kötülük yapanlara cezasını bu hayatta sakın verme.' derdi dedem. Onun bu sözüyle büyümüştüm. Ve hafızamdan çıkarmayacağıma dair kendime söz vermiştim.

Ekmek de anne şefkati, kebap da babamın sıcaklığını... Künefe benim bebeğim. Bir de kaymağı varsa üzerinde durun ben bir dua ritüeli yapıp geleyim. Mutluluk zor değil. En yakın restorana gideyim. Bir buçuk İskender üzerine de kaymaklı bir künefe yerim dünyaları bana vermeseniz de olur... Sıfır beden olmayı biz de bilirdik lakin gerek yok. AA! Unutmadan! Müzik dediniz mi akla ilk ben gelirim.. Mesela; Fırından yeni çıkan baklava tepsisinin üzerine döküldüğünde şerbetin çıkardığı sesi mesela çok severim. O sesi dinleyerek huzur bulurum. Tüm baklavalı erkeklerde benim bebeğim. Ne var be! Kemiklerimiz iri diye baklavalı erkekleri sevmeyelim mi? En çok biz sevelim. Kışın bana sarıldığında benimle ısınacak o adam. Benim hamarat ellerim sayesinde adam gibi yemekler yiyecek Biz şişmanız ama en önemlisi biz de kadınız. Kıvrımlarımız da var sadece biraz daha dolgun kıvrımlar... Östrojen derseniz en alası biz de var. Biz daracık kabinlerde kendimize küçük gelen kıyafeti giymek için terler döken, zorluğu seven kadınlarız. Biz kendimize uygun kıyafeti bulabilmek için şehrin alışveriş mağazalarını fetheden araştırmacı kadınlarız. O yüzden bizi sevin! Bizi koruyun!

Gri gözlerinde benden tiksindiğine dair bir işaret yakalamak için çabaladım ama o beni şaşırtarak "Seni seviyorum," dedi. Bu mavi bir mürekkebin bir suyun üzerinde dağılmasıydı. Bana doğru bir adım attığında ben de geriye doğru bir adım attım. "Her şeyin üstesinden beraber gelebiliriz." Geriye doğru bir adım daha attım. Yıllar sonra ağlamak üzereydim. Ellerimin arasındaki kanlı bıçak parmaklarımın arasından taş zemine düştü. Kana bulanmış elimi beyaz tişörtüme sildim. Titremesine engel olamadığım bir sesle "Beni sevmemelisin," dedim. Gri gözlerinin çevresinde kırmızı hareler belirdi. Gülümsedikten sonra "Ama sevdim," dedi. "Ama sevmemelisin." "Senin bir suçun yok." Derin bir nefes aldım. "Ben bir katilim," dedim. "Ben bir katilim."

Bir rüya gördüm, baba. Bir tarafı uçurum diğer tarafı sen. Nereye gideceğime karar vermek çok zor geldi. Karnımda o uçuruma dair küçük bir iz vardı. Ben ona aittim. O da bana... Bir sana baktım bir de uçurumun güzelliğine. Senin güvenli kollarının arasına girmek yerine ben uçuruma adım attım. Yanmayı ve ölmeyi göze aldım.

Yüzünü görmeyeli, kokusunu ciğerlerime doldurmayalı, bal rengi gözlerinde erimeyeli dört gün olmuştu. Dört yüz yıl gibi gelen dört gün... Bakışları kırgın, bakışları hüzünlü, bakışları özlem dolu... Hüznü silip, kırgınlığı onaracak bir cümle kurmak istedim, başaramadım. Kalbim, kalbine kavuşmak istercesine deli gibi atarken tek yapabildiğim nemli gözlerimle ona bakmaktı. Acımızı hafifletebilecek ne söyleyebilirdim ki? Başka adamın tohumları karnımda büyürken ben seni seviyorum, mu? Sevgim, acısını, acımızı silip götürebilecek miydi? Gözlerimizi aynı hizaya getirmek adına diz çöktü. Ellerini dizlerime koyup bana bakarken bende ellerimi hasret kaldığım sakallarına götürdüm. Gözlerini kapattığında derin bir nefes alarak kokusuna divane olan ciğerlerime kokusunu hapsettim. 'Sakallarım bile özledi seni...' diye mırıldandı. Elinin altında titreyen dizlerime baktı. Başını yavaşça eğip diz kapaklarıma birer öpücük kondurdu. 'Yaralısın, parçalanmışsın. Kanıyorsun. Yaralarından, acılarından, kanayan yerlerinden, tüm düşmüşlüklerinden öpüyorum.'