MİRA BOZDAĞ Mira daha 20 yaşında masum bir genç kızdı. Hiçbir zaman bu kadar acı bir şekilde evlendirileceğini düşünmemişti. Asla böyle olsun istemiyordu. Bembeyaz gelinliğine hoşnut bir şekilde aynadaki aksine bakacak sevdiği adamın kollarında mutluluktan kendini kaybedecekti. Fakat hayat ona bu hayalini gerçekleştirmek için izin vermiyordu ne yazık ki. Sırf babasının 'SANCAKLAR' ile olan ortaklığı bozulmasın diye o ukala, kendini beğenmiş züppeyle evlenmek zorunda kalıyordu. Peki buna karşı çıkma şansı var mıydı? ARAS SANCAK Aras, 24 yaşında sosyetenin en çapkın en yakışıklı erkeğiydi. Fakat şimdiyse babasının isteği üzerine ortakları 'BOZDAĞ' ailesinin kızıyla evlenmek zorunda kalıyordu. Hayır deme şansı var mıydı? Zoraki evliliği yapmaktan vazgeçecek miydi? Ortaklığın bedeli ne ile sonuçlanacak sizce?

-"Zaten beni kaçırmak istemezsin" dedim yine zorlama bir kahkaha ile.. Bir yandan da gözümü yoldan ayırmıyordum.. Ormanlık bir yola girdiğimizde hava da yavaş yavaş kararıyordu.. İçimin ürpermesine engel olamamıştım.. -"İşimiz çok uzun sürecek mi?" Yan gözle Xander'a bakmayı ihmal etmiyordum ama birden gözlerindeki yumuşaklık yerini kademe kademe anlamlandıramadığım bir sertliğe bırakmıştı.. -"Hayır.. Seninle biraz sohbet edicez o kadar.." Aptala yatmak en iyisiydi.. Ürkmeye başlamıştım ve bunu görsün istemiyordum.. -"Barda da konuşabilirdik.. Bu akşam geliyorum sonuçta.." Yine o salak ve zoraki gülümseme, bu sefer daha histerik ve panik olan ses tonuma eşlik etmek için yüzümdeydi.. -"Çok kalabalık" dedi sanki benimle konuşmuyormuş gibi.. Yolun geri kalanında sesimi çıkarmadım.. Beni öldürecek hali yoktu sonuçta değil mi?

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

Luther acımasız, deli dolu bir katil. Düzinelerce insan öldürdü. Sadece 17 yaşında, ve hala düzenli olarak devlet okuluna gidiyor. O otistik ve ürkütücü, ve kimse ondan hoşlanmıyor. Yeni kız Ava şehre taşındığında, onu gördüğü gibi sıradaki kurbanı yapıyor. Ama bir türlü onu öldüremiyor. Onun tutkuları kontrolden çıkıyor ve Ava’yı korkutmak için hatırlayamacağı kadar çok şey yapıyor. Onun takıntısı ve onun korkusu aşka dönüşebilir mi ? Ya da Luther Ava’nın bile affedemeyeceği kadar korkunç şeyler mi yapacak. Gerilim\Gizem #7 I got permission from author. A translate story. Originally by: @ModernJoMarch

Baran sinirle saçlarını karıştırmıştı. Nasıl olurda düğünden bir hafta önce evleneceği kadının kaçmasına izin verebilmişti? ''Şimdi ne yapacağız Baran?'' Ali sorduğunda bu sorunun cevabı Baran'da olmadığı için bağırmıştı. ''Nereden bilebilirim?!'' Ali ve Baran kavga ederken kapı hızla açılmış ve dikkatler o tarafa çekilmişti. ''Onu buldum!'' Kapıda heyecanla elinde telefonla duran Egemen hızla Baran'ın yanına gitmiş ve telefonu ona doğru uzatmıştı. ''İşte burada.'' Baran telefonun ekranına bakarken sinsice sırıtmıştı. ''Benden kaçabileceğini mi sanmıştın küçük hanım?'' Baran rahatlıkla arkasına yaslanırken fark edemediği bir şey vardı. Kamera kayıtlarında gördüğü kişi yakında evleneceği kişi değil, sadece ona çok benzeyen birisiydi... ------- Arkadaşlar bölümler yeniden düzenleniyor. 2016 da yazdığım yazı betimlemelerinin neredeyse hepsini değiştiriyorum. Bu yüzden okurken kafanız karışabilir. Tavsiyem düzeltildikten sonra okumanız. Bu yüzden önce Secret Crush isimli kitabıma başlayabilirsiniz. Teşekkürler 🙏🏻 Düzenlemeye Başlama Tarihi: 30.01.2023 Tahmini Düzenlemeyi Bitirme Tarihi: ??.02.2023

"bana bak" dedi adam sinirle, eğik olan kafasını zorlukla kaldırarak. "bana bak dedim sana" ağlamaktan kıpkırmızı olan gözleri adamın koyu kahverengi gözleriyle buluştu. "Sen benim miniğimsin" dedi kadifemsi dudaklarını alnına değdirerek,titriyordu adam bunu hissetmişti,ondan korkmasını sevmiyordu korkmamalıydı da.Elleriyle çenesini kavrayarak ona bakmasını sağladı "ve hep öyle kalacaksın."