Część druga opowiadania; „ZŁAMALIŚMY ZASADY". Nie miałam pojęcia czy sobie bez Ciebie poradzę. Nie miałam pojęcia czy nie umrę z tęsknoty po Twoim odejściu. Nie miałam pojęcia gdzie jesteś i co robisz. Nie miałam pojęcia czy jesteś szczęśliwy. Nie miałam pojęcia czy jeszcze o mnie pamiętasz. Nie miałam pojęcia czy jeszcze mnie kochasz i czy w ogóle żyjesz. Nie byłam pewna prawie niczego. Ale wiedziałam jedno: kochałam Cię na tyle mocno, że pozwoliłam Ci odejść. [Fikcja literacka: placówki, miejsca oraz ich położenia geograficzne nie pokrywające się z informacjami rzeczywistymi]

Hermiona Granger dostała misję, której powodzenie może przywrócić życie milionom istnień. Tylko ona była w stanie wykonać powierzone jej zadanie - tylko za jaką cenę? Młoda kobieta została zmuszona do cofnięcia się o pięćdziesiąt sześć lat wstecz, gdy do Hogwartu chodził sam Lord Voldemort - w tym czasie jeszcze znany jako Tom Marvolo Riddle. Idealny uczeń, prefekt naczelny i wielka ikona szkoły. To właśnie sam Tom, który ze stoickim spokojem chciał otworzyć Komnate Tajemnic. W jego sercu rosło zło, które koniecznie chciało się wydostać i zasiać zamęt w sercach czarodziejów i mugoli. Jak bardzo żałował swych grzechów, gdy na drodze stanęła Hermiona Granger? Ani odrobinę. Do czasu, który razem chcieli zmienić.

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!