Okuluna her gün istemeyerek giden ve üvey abisinden gördüğü şiddet yüzünden hayata karşı umudunu yitiren bir çocuğun, kadim bir diyardan gelen mesajla değişen hayatı... 6 milyar nüfuslu dünyada bir hiçken, hayalini bile kuramayacağı Gümüş Kıta'nın içindeki tek Ademoğlu olmak. Başka bir zaman diliminde, başka bir gezegende, başka hayatlar kurtarıp, yeni dostları için savaş vermek, aşık olmak... Bir çocuğun kaldıramayacağı şeyler olabilir.

Zamanın çok ötesinde tarihin tozlu sayfalarında bir hikaye anlatılır Edna dilinde. Hırs ve kibirden dövülen nefretin beden bulduğu hayatlar yıkımdan başka bir şey getirmedi. Yansıma ve yanılsamalar kendi gerçekliğinden sıyrıldı. Zamansa büyük kırılmalara uğrayarak en zayıf düşmanları bile hayata geri döndürdü. Çağ değişti, karanlık tüm diyarlardan içeriye sızıp kan ve dehşeti serbest bıraktı. Karanlığın ve karmaşanın içerisinde tüm umutlar yitirilirken, son varis Edna'ya yeniden ışık tutacaktı. Kaderin elleri, bütün diyarların son şansı tek bir kişiye emanet edildi. Peki ya bu varis kaybedilen geçmişin içinde geleceği kurtarabilecek miydi ? SERİNİN İLK KİTABIDIR Aygül MUDURLU TELİF BELGELERİ - SAHİPLEN.COM üzerinden alınmıştır. KONU HAKKINDA BİLGİ : TC. 5070 Sayılı Elektronik imza sağlayıcısı TÜRKTRUST A.Ş.' nin teknik altyapısından faydalanarak oluşturulmuş olan ; SAHİPLEN.COM sitesi üzerinden zaman damgasıyla damgalanmak suretiyle eserim onaylanmıştır. 5070 sayılı kanuna göre geçerli olan " ZAMAN DAMGASI" uygulamasıyla eseri üreten kişi çalışma üzerindeki tüm haklarını garantiye almış oluyor.

Yalnızca seçkin kişilerin alındığı bir okul. Elementlere hükmedebilenler. Burada gelişen arkadaşlıklar ve daha fazlası. Clara'nın gizemli okuluna adım atın! Fantastik aşk sevenleri buraya alalım.

Raflarda

Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Nefretin iliklere kadar ulaştığı yere, itiraz etmeden yürüyordu. "Ölmemi neden bu kadar çok istiyorsun? Ben sana hiçbir şey yapmamışken?" dedi. Gözleri buğulanmış korkudan titriyordu. "Basit." diye yanıtladı. Acımasızca bakan gözleri ona takılı kalmıştı. Genç kızın üzerine yürümeye başladığında kapattığı sandığı kitabın aslında ilk sayfasını açtığından haberdar değildi. "Çünkü varlığını hissettiğim her an aldığım nefesi zor veriyorum." dedi nefretle. -Serinin ilk kitabı basılı eser halindedir, ikinci kitabı buradan yayınlamaktayım.-

"Bir acı var kalbimin tam sol köşesinde. Hemen sen kokan satırların arasında beliriveren çok fazla acı var, sevgilim."

Proje Ivy,kıyameti başlatan salgının yarattığı yıkıcı etkiyi azaltması ve yeni bir toplum düzeni kurulması amaçlanan bir projedir. Ve bu projenin en değerlileri Ekstra adındaki seçilmiş kişilerdir. Ekstralar üstün güçleriyle yeni kurulan şehir Togram'i korumak için savaşmaktadırlar... Tek yapmaları gereken şehri korumaktır. KEŞKE BU KADAR KOLAY OLABİLSEYDİ. Proje Ivy toplum üzerinde oynanan siyasi bir oyunun sahnelenen kısmıdır ve devletler artık ölen insanlar yerine ülkelerinin sınırlarını genişletmek için savaşmaktadırlar. Ekstralar ise hayatları ellerinden alınmış,bir avuç gençtir. Peki bu güçlerin gelecek nesillerle nasıl bir bağlantısı olabilir? Claire Williams sadece bir Ekstra. Ama bu gerçekleri öğrenmek isteyen tek kişi olduğu anlamına gelmiyor. Togram yıkılıyor. İkinci kıyamet kapıda. Peki düşmanınız bir "izole" ise,onu nasıl öldüreceksiniz ki? "Gelecekte isyan ışığını parlatanları yetiştirebiliriz." **** 07.08.2016 Bilim Kurgu'da #7 29.07.2016 Bilim Kurgu'da #5 25.07.2016 Bilim Kurgu'da #4 *** Perspektif2016 Yarışması Kazananı ***

Kanı bitene kadar içti dudaklarımı. Kanım bitene kadar içtim dudaklarını. Omuzlarından göğsüne doğru inen avuç içlerim tenindeki yaraların kabarıklıklarına çarpıyor, parmak uçlarımdan bir zehir gibi akarak zihnimin içine sızıp canımı yakıyordu. Güney dudaklarımızı ayırdığı an belimdeki elini gevşetti fakat beni bırakmadı. Aralık ağzından sızan nefesi tenime çarmaya başlamıştı. "Eğer bir gün beni buna pişman edersen..." derken gözlerindeki vahşet ağır bir şekilde önüme serildi. Oralar şimdi hep yangın yeriydi. "Önce dudaklarımızı, sonra kalplerimizi söküp atarım." Bu bana söylediği bir sözden ziyade kendine ettiği apaçık bir yemindi. "Bizden geriye ne bir iz, ne de mühürler kalır..."

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"