Sinirden kıpkırmızı olmuştu. Beyaz teninde kırmızılık hemen fark ediliyordu. Ellerini o kadar çok sıkmıştı ki kanı çekilmiş bembeyaz olmuştu. Boyun damarları gerilmiş, belli oluyordu. Biraz sakinleşmeye ihtiyacı vardı. Onu sakinleştirmeliydim... Ama nasıl? İçimden geldiği gibi hareket edicektim. Biraz daha ona yakınlaştım. Elimi kaldırıp avucumu yanağına bastırdığımda  şaşkın bakışlarını yüzüme dikti. Ama o kadar sinirliydi ki şaşkınlığını çabuk atlatmıştı. Bakışlarını elime verdiğinde elimi hareket ettirip boynuyla kafasının birleştiği yere getirdim. Parmaklarımın bir kısmını saçlarının arasınaydı baş parmağımsa boynunda. Biraz daha yakınlaşıp gözlerinin içine baktım. Baş parmağımı kıpırdatıp boynunu okşarken diğer parmaklarımı yumuşacık saçlarının arasında hareketleriniyordu. En yumuşak ve sakinleştirici sesimle fısıldadım. "Sakinleş..." Bakışları yumuşamıştı. Kahverenginin en güzel tonu olan bakışları yumuşasa da elimin altındaki teni hala gergindi.

Adım Berru Tingeldi. Yaşım 19. Bu hikaye gerçeklerin hayallere karışmasıyla oluştu. Ve evet hayaller gerçeklerle buluştu.

"Seni seviyor olmalı, bunları yaptığına göre." dedi uzaklara dalarak.Sadece sıcak kanlı davranıyordu ve korumacı içgüdüsü vardı. "Hayır, sadece biraz korumacı davranıyor" dedim umursamıyormuş gibi. "Sence her şeye sinirlenen ve kavga eden birinin korumacı olması mümkün mü?" dedi kaşlarını kaldırarak. "Belki kızlara karşı öyle davranıyordur" kesinlikle bana aşık olabileceğini düşünmüyordum. "Karaoke gecesinde olanları hiçe sayamazsın" dedi çok bilmiş. "Sayarım" diyerek John'un yanına gittim.İmkansızdı, onun benim gibi birine aşık olması imkansızdı.Ben daha hayalleriyle hayata tutunan bir kızken aşk olmazdı bana. "Katheryn" dedi gözlerini büyüterek. "Daha önce bu kadar güzel bir kız görmemiştim" dedi ve kahkahalara boğuldum.Gerçekten, şaka yapıyor olmalıydı. -Voteleriniz ve yorumlarınız benim için önemli ♥ -

'Güçlünün daha güçlü olduğu, fakirin daha fakir olduğu çağdan sesleniyorum. Hoşunuza gitmedi mi? O zaman televizyonu açın. Bakın, orada her şey günlük güneşlik.' 80 kuşağından sıradan bir genç... Öykü Tan... Üniversiteden sonra ışıltılı bir yaşam hayal ederken; özel iş yerlerinden kapı dışarı edilmek, her atama döneminde boşu boşuna beklemek gibi rutin bir hayatı vardır. Evrene verdiği mesajlar bir sabah geri döner ve tüm hayatı değişir. Yetişkin kafasında lise sıralarına dönmüş bir ergen olarak farklı bir paralel evrende yeni nesile adapte olmaya çalışır. 'Biliyor musunuz, o günlere geri dönmek isterdim. Toplumsal ayrışmanın bu boyutlarda olmadığı döneme... Canlı bombaların, savaşların, karışıklıkların bu kadar yaygın olmadığı döneme... Tecavüzün bu kadar meşrulaşmadığı döneme... Ve kesinlikle müziğin daha iyi olduğu döneme!' Ruhumu satsam geçinebilir miydim acaba?