→01.07.2015 • 29. 09. 2016← "Sea New York, ben Seray. New York'a okumak için gidiyorken, bir çalar saat yüzünden mallıkta diploma almış-" "Ayrıca sekiz baklavalı..." "Burada tanıtım yapıyoruz, karışmasana!" "Aslında şöyle olacaktı; bir yellow yellozun kafama saat atmasıyla yunan tanrıçalarına taş çıkartacak olan varlığın kafası sargıya alındı." "Keşke ölseydin." "Ben ölseydim sen kime aşık olacaktın?" "Ben ve sana aşık olmak? Güldürme beni." "Benim ve baklavalarım için deliriyorsun." "Yapmıyorum tanıtım, okuyun işte! Hadi gidelim baklavalar!" © Tüm hakları Barış'ın baklavalarında gizlidir. Stardustst♥LegandryStar Kapak bana ait #35 in mizah ~ #3 in gökyüzü ~ Teşekkürler!

Aşk tek kelime yetiyordu onu anlatmaya. O sabah erken kalkmıştı. Uyku sersemi die biliyorlardi onu arkadaslari.Tam okula gececekken bir arbabin ani fren sesiyle irkildi. Arkadan onu tutan Özgür'dü. Özgür Damlanin en yakin arkadasiydi. Damla Özgüre teşekkür etmeden hemen kosarak okula girdi. Özgürle ayrı sınıftalardı. Ama bu yıl ayrılmıslardı. Damlanin ilk dersi sosyal bilgilerdi. Damla sosyal bilgiler dersinden nefret ederdi. Sınıfa girdiginde hoca gelmemisti hemen Burakin yanina oturdu. Burakla aralarinda birsey yoktu. Olamazdi zaten okulun bütun kızları Burak icin oluyorlardi. Burak ise hicbirine yuz vermiyordu. Benim gibi bir kizin Burak gibi bir erkegin yanina oturmasi nile buyuk bir basari.

#Wattys2016 Koleksiyoncu Edisyonu Kazananlarından birisiyiz! Hiçbir şey tesadüf olmadığı gibi bundan sonra yaşayacaklarıda tesadüf değildi. İzmir onun dönüm noktasıydı. Aşkını, sevdasını, kaybettiklerini bulduğu şehirdi. Hayatı asıl bundan sonra başlıyordu ve o kendi hayat hikâyesine yön veriyordu... Kendi elleriyle yazıyordu hikâyesini ve mutluluğa doğru adım adım ilerliyordu. Mutluluk çok yakındı... Bir yanda konservatuar okuyan iki genç ve güzel kız diğer yanda bir çete! Bay Sapık? Kırmızı Sütyenli? Tüm Hakları Poyraz'ın kumarhanesinde, Bukrenin ise kırmızı sütyeninde saklıdır.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...

"Ezikseniz bile,eğer olduğunuz gibi davranıyorsanız,elbet sizi seven birileri çıkacaktır."

Karanlıktan kurtulupta aydınlığa doğru yol alan bir kızdı o. Yaşadıkları yüzünden gülmeyi unutan kızdı. Ama kaybettiği kardeşini bulmak içinde yıkılmayan kızdı. --- Babamın beni buraya bıraktığında ki son sözü burada daha rahat bir hayat yaşayacaksın diyip alnıma bir öpücük bırakıp gitmişti. Ama bilmiyordu ki benim burada hayatımın söndüğünü...

Hani bazı ortamlarda vardır ya , ağzından küfür eksik olmayan , kavgalara karışan ve 'anne' lerinizin uzak dur dediği şahıslar. İşte o şahıslardan biri de benim. Ben Asya. Nam-ı Diğer , Delikanlı Kız. -Küfür içerir. - * 15 Nisan 2015 yayınlanmaya başladı.*

Bir öküzün bana çarpmasıyla başlamıştı her şey. Hiç aşık olmayan ben belkide hayatımın aşkını bulmuş olacaktım. Sizce hayatımın aşkı Rüzgar'mı?

Nereden bilebilirdim ki bir fotoğrafın başıma onlarca iş açacağını? *Basılı eserdir.