Ali, her zamanki gibi uyanmak istemeyerek uyanmıştı. Ama bu sefer belki ilk defa haklıydı, nedenini bilmese bile. Yönetilmeyi bekleyen bir ülke, ne olduğu belirsiz dünyalar güzeli bir kız ve bir dolu sorun. Fara'ya hoş geldiniz.

"Tamam, seveceğim seni, senin olacağım. Ama KİMSİN SEN? Bir anda hayatıma girdin ve her şey alt üst oldu. Kanadımı kırdın, binamı yıktın. Psikolojimle oynadın. Ve ben bana bu kadar etki eden adamı daha doğru düzgün tanımıyorum bile! Kimsin sen?" "İzin ver çimenton olayım. Birlikte yeniden inşa edelim o binayı. Senin bir parçan olmak istiyorum. Başka türlü yaşayamam ben. Seninle karşılaşmadan önce hiçbir şeydim, anlamıyor musun? Sen beni oluşturdun ama aynı zamanda da kendine bağladın. Tek başıma var olamam ben, korkarım. İşte buyum ben; tam bir ödlek. Sana sığınmak istiyorum." Onu ilk defa yalvarırken görüyordum. Gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Bu böyle olmamalıydı... Bir ilişkimiz olacaksa o güçlü taraf, ben güçsüz taraf olmalıydım... Hep öyle olmuştu. Gözlerine baktığımda sadece taştan duvarlar gördüğüm bu adamın kalbinde bunların gizli olacağını bilemezdim. KİMSİN SEN? © Tüm Hakları Saklıdır.