Feraye, henüz on sekizinde diplomasını taze almış bir ebedir. Tek amacı Anadolu'ya hizmet götürmektir. Ancak babası, dönemin sağlık bakanı, bu duruma sıcak bakmamakla birlikte kızıyla sürekli çatışmaktadır. Feraye'nin kösteği olduğu gibi desteği de fazlaca vardır. Köstekleri bir köşeye çekip düşünden geri durmaya niyeti yoktur. Kararlıdır Feraye. Dediğini yapacaktır. Cahit ise yirmilerinde bir filiz, öğretmen. Tıpkı Feraye gibi Anadolu'ya hizmet niyetiyle çıkmıştır bu yola. Feraye'nin örnek aldığı en birinci kişi olduğu yalnızca ikisinin arasında bir sırdır. 1970lerin Büyükada'sında başlayan serüvenin Anadolu'nun neresinde devam edeceği meçhuldür. [ Beş Notalı Kırık Mısra adlı hikayemde yer alan Cahit ve Feraye'nin geçmişidir. ]

"Her insan kendi yolunu kendisi seçer. Yollar daima temiz olmaz, dikenler de muhakkak olacaktır. Biz bu yoldan başarıyla çıkabildiysek sadece iki şey sayesinde oldu: Dostluğumuz ve müziğimiz. Sevgilerimle, Ozan Soygazi."