"Geçmişin izleri yüzünden sevgiye ve aşka inanmayan bir adamla en büyük hayali gerçek bir aşk yaşamak olan genç bir kızın,sırlarla dolu hikâyesi.'' Melisa, 17 yaşında bir lise öğrencisidir. Zorluğa dair hiçbir şey bilmeyen, bu yaşına dek el bebek gül bebek büyütülen, içinde kötülüğe dair hiçbir şey olmayan Melisa'nın hayatı sürekli ev ve okul arasında geçmektedir. Ta ki beklemediği bir anda, tesadüf eseri karşılaştığı bir adam tarafından hayatı tamamen değişene dek. Kendini en büyük hayalinin gerçek olacağı bir masalın içinde sanan Melisa, yaşadıklarının aslında bir rüya olduğunu çok geç olmadan fark edecektir. Ateş, 23 yaşında sert mizaçlı bir adamdır. Zoru çok iyi bilen, bu yaşına dek bir şeyleri kazanmak için çabalayan, dünya üzerinde sevgi diye bir kavramın olmadığına inanan soğukkanlı biridir. Kendi geçmişini unutmaya çalışıp yaşadığı izleri hafızasından silmeye çalışırken karşısına çıkan geveze bir kız tüm duygularını altüst eder. Birbirine bu denli zıt iki karakter. Onlar Ateş ve Su. Biri yakmak için var. Bir diğeri söndürmek için. Peki bu savaşı hangisi kazanacak? Ya da zoru başarıp, birlikte kazanabilecekler mi? "Sana en başında bana göre olmadığını söylemiştim ufaklık.''

Hissettiği aşk duygusuyla bir bütün olan genç kadının, sevdiği adam tarafından hiçe sayılmasıyla başlayan hikaye.

Kalbimiz tüm gücüyle kan pompalarken aslında yapmak istediği tek şey içinde barınan ve korumak istediği ruhu yaşatmaktı. Ruh korkardı, korkutmayı biliyorsan; ruh çalınabilirdi, çalmayı biliyorsan ve ruh avdı, çevresinde avcılar olan. © Telif hakları saklıdır.

Adam sevdi, kadın sevdi. Mutlu oldular. Yeniden doğan bir insan gibi birbirlerine sımsıkı sarılıp her zorluğu birlikte aştılar. Kavgaları hiçbir zaman uzun sürmedi. Kıyamadılar birbirlerine, seviyorlardı çünkü. **** Adam gitti, kadın kaldı. Ve kadın büktü boynunu, solan bir papatya gibi yavaş yavaş öldü. Adam kırdı, kadın aldığı darbelere karşı dik durdu. Adam kadına kıydı, kadın sevmeye devam etti. Unutamıyordu çünkü.. ------ Hayatımdan bir parça ektim, seni yetiştirdim. Hoşgeldin dünyama... *-*-*-*-*-*-* Unutma; kadın papatya gibidir, kalbinden bir parça koparırsan ölür.. Oy veren, okuyan ve yorum yapan herkese teşekkürler..

AGAPİ YAYINLARI TARAFINDAN KİTAPLAŞTIRILDIĞI İÇİN SADECE İLK 9 BÖLÜM TANITIM AMAÇLI BIRAKILMIŞTIR. Hiç hesapta yokken çıkardı bazen insanın karşısına aşk. Bazen de çocukluğundan beri yanı başında olurdu. Sanay bilmese de, aslında her ikisine de sahipti, sadece henüz farkında değildi. Çocukluğundan beri yanındaydı Bora ama Sanay, aşkın mı, yoksa mantığın mı ağır bastığından emin değildi. Yine de ilişkisine değer veriyor ve ona zarar gelsin istemiyordu, geleceğe dair planlarında Bora vardı. Ta ki Ural karşısına çıkıp, "Seni seviyorum işte. Kaç farklı dilde söylemem gerekirse öyle seviyorum. Bütün dillerde seviyorum seni. Bütün cümlelerde seviyorum. Hepsinin ana fikri aynı, hepsinin öznesi sen... Ben, seni hep seviyorum," diyene kadar. Şimdi Sanay için hayatının kararını verme vaktiydi. Ya mantığını dinleyecek ve Bora ile yoluna devam edecekti ya da aşka teslim olup hayallerini gerçekleştirecekti.

Gördügün bir rüya ne denli gerçek hayatına yansıyabilir? Peki ölürken düsündügün seyin bir kaç rüyadan ibaret olacagı gerçegi? Sinirlenme anında ölmek için yalvarıyorsunuz degil mi? Peki bu ne kadar ölüm anına yansıyabilir? Bu kadar soru yeter, son bir soru soralım o halde size, ''Peki ya, bu kitabı senin yazmıs olabilme ihtimalin?''

"Geçmişte yaşanan bir olay, Bunun sonu ya AŞK ya İNTİKAM."

© Tüm Hakları Saklıdır. Karanlık Aşk ile başlayan macera Veliahtlar ile devam ediyor! Asal, Masal, Hale ve yoncanın dördüncü yaprağı Bahar... Üç yapraklı olduğunu sanan yonca dördüncü yaprağını keşfettiğinde hayatın kanayan dizlerinden çok daha fazlası olduğunu öğrenecekti. Yaprakların her biri, kendi hikayelerini yazmak isteyince dostlukları ve aşkları ile sınanacaklardı. * * * Dirseğimin üzerinde doğrulunca baktığım yerin çim değil de yoncalardan oluşan bir alan olduğunu fark ettim. "Batıl inançlarım yoktur ama hiç kimseyi de basit bir karahindibadan şans isterken görmedim. Şansa ihtiyacın varsa dört yapraklı yoncaya sahip olmalısın." Beni duymuş muydu? Ne yaptığımı görmüş müydü? Onu bunu bırak, inanmamasına rağmen benim için dört yapraklı yonca mı arıyordu? "Dört yapraklı yoncaya inanmam," dedim. "Çünkü daha önce hiç görmedim." "Bence şansı getiren, dördüncü yaprak."