To był ciężki rok dla Łukasza. Rozwód z żoną, a raczej wezwanie do sądu wstrząsnęło nim najbardziej. Kuba zawsze był przy nim i zawsze mógł liczyć na jego pomoc. Ale kobieca ręka i miłość do przeciwnej płci była mu bardziej potrzebna. Czy odkryje jakimi uczuciami darzy go Kasia? Książka zajęła 3 miejsce w konkursie Najlepsze notowanie: #67 w Fanfiction - 25.06.2017 Okładkę wykonała @ariellyons

Do piętnastego roku życia mieszkałam w Malbourne w Australii. Miałam przyjaciela. Najlepszego. Nic nie liczyło się tak jak on. Nic i nikt nigdy nie będzie się z nim równał. Jednak teraz gdy mam dwadzieściacztery lat i mieszkam z rodzicami w Londynie...ja już nawet nie pamiętam jego uśmiechu. A podczas wyprowadzki zrozumiałam dopiero co do niego czułam.

Złe miejsce, zła pora - to spotkało Asię Walicką. A potem jest już tylko gorzej. Asia - z natury wesoła, sarkastyczna i z niewyparzoną buzią musi zmierzyć się z konsekwencjami zdarzenia, którego była świadkiem. Złe decyzje, zła przyszłość - to spotkało Mateusza Jezierskiego. Nigdy nie liczył na lepsze jutro, zawsze wiedział, że będzie uwikłany w cholerny układ. Mimo wszystko, nagle zaczyna mieć wątpliwości i rozmyślać, co gdyby tak... Zaryzykować wszystko i postawić na jedną kartę? Dla niej?

Isabelle to 28 letnia kobieta odnosząca sukcesy. Ale czym są sukcesy bez miłości? Is będzie osobą, która walczy o najważniejsze. Miłość swojego życia, Masona. Nadzieja podobno umiera ostatnia... Jak będzie w tym przypadku? Dowiecie się czytając. Zapraszam Ola ;)

*w trakcie poprawek* Kawałek koloru na okładce nie jest przypadkowy. W życiu Camilli po śmierci brata wszystko stało się szare. Ten kolor to szansa na szczęście i na poznanie prawdy. Co jeśli Will Sheerman, przyjaciel jej zmarłego od roku brata zmieni nastawienie do dziewczyny i za sprawą wydarzeń coś do niej poczuje? Co jeśli jej rodzina jest bardziej skomplikowana niż myśli i skrywa wiele tajemnic?

-Nie! Po prostu odejdź!- krzyknęłam najgłośniej jak umiałam. Łzy spływały mi po policzkach. W końcu przestałam je już ścierać. Luke postawił kilka kroków w przód. - Valerie... proszę... Pokręciłam szybko głową. Muszę stąd uciec. Muszę uciec od niego. - Nie.- głos mi się załamał - Proszę. Nie mogę mu tego wybaczyć. Nie potrafię, nie chcę, nie umiem. Po prostu nie jestem w stanie tego zrobić. Ostatnia łza popłynęła po mojej skórze. ***** Read. Comment. Vote.