On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

2 yıl boyunca lisede ezik olarak çağırılmak? Dışlanmak? Sevdiği çocuk tarafından okulun önünde rezil edilmek? Bir kız bunları nasıl taşıyabilir? Bence artık değişim zamanı! Bir de edilmiş intikam yemini... Peki gerçekten Mertcan Karahan'ı pişman edebilecek miydi? Ya siyah vardı ya beyaz, benim hayatımda griye yer yoktu. Ya mutsuzdum ya umutsuz. Ya aydınlıktım ya da tam karanlıktım. İşte ben buydum ya vardım ya da hiç yoktum...

Çoğu animecinin sinir katsayısını artıran "Anime çizgi film değil miydi ya?" gibi sözlerin geçersizliğini açıklamak için yazdığım bir kitap. ^^ Umarım beğenirsiniz ^^

Otakular/Animeciler toplansın... ARKADAŞLAR BURAYI LÜTFEN OKUYUN: otakunun ne kadar kötü bir şey olduğunu biliyorum hatta çoğu kişi biliyor, eskiden bende bilmiyordum,her neyse anlamını bilmiyorsan kitabın ilk bölümüne özetledim. Arada hatta çoğunlukla konuşmalarımızda otakuyuz gibi cümleler kuruyoruz bazıları anlamını bilmediğimiz halde etrafta dolanıyoruz sanıyorlar('･ﻌ･')(눈▽눈) yanlış anlamayın ben sinirli de değilim zaten~(⁰▿⁰)~. Zevkine diyoruz Bea :3 dostluk gibi geliyor eş sesli kelime gibi yani orda öle anlanır bizde böyle anlanır. Sizi seviyorum canlarım (◕‿◕✿）

Düşmanınızı nasıl öldürebilirsiniz bilmiyor musunuz ya da acı çektirmek istiyorsunuz ama bunu nasıl yapacağınıza karar veremiyor musunuz. O zaman bu hikaye tam size göre. Eğer benim bulduğum yöntemleri başka bir hikayede yazarsa önce yasal işlem başlatırım sonra bu yöntemleri kullanırım ona göre yani ben uyardım.

|Gizli Numara, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| |Gizli Numara 2, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| Arıyor... GİZLİ NUMARA "Efendim?" "OHA!" "Ne oluyor be?" diye cırladım ve telefonda ki bu seksi sesi tanımaya çalıştım. "Şey... Pardon, senden önce beş altı kişiyi aradım ve sen düzgün konuşan daha doğrusu, aradıklarım arasında ki ilk kızsın!" dediğinde ağzım açık kalmıştı. Tanıdığım birisi değildi, numaramı salladığı ve tutturduğu belli oluyordu çünkü böylesine hoş bir sesi daha önce duysaydım unutmam imkânsızdı. Sırıtarak çalışma koltuğuma yaslandım ve "Sen kimsin?" diye sordum. Bir insanı, tanımadığım sesi güzel olan bir insanı kendimden bezdirmek eğlenceli olabilirdi. Ta ki, durumlar çizdiğim yoldan çıkana kadar. 16.01.2015-07.01.2018

O gün, her şey bulanıklaştığında, doğru ile gerçek karıştığında, ölümler gerçekleşirken, dehşet ve endişe çığlıkları etrafı sararken dört yakın arkadaşın kaderi ne olacaktı? Ölüm onları ele geçirmeden önce onlar ölümden kaçabilecek miydi? Ortada, kurbanları ve cinayet yerleri hakkında ipuçları bırakan psikopat bir katil ve bir okul var. Katil kim? Veya kimler? Nasıl durdurulacak? İşte sorulan tüm sorular ve cevapları bu hikayeyle karşınızda...

Beğeneceğiniz kral sözler/whatsapp durumları İzinsiz alınmaz! Alan rapor edilir!

hergün yeni bilgi

Narutonun komik çılgın saçmasalak maceraları bol bol kahkaha garantilidir.