Joseph and Serenity were college sweethearts. Buong pusong minahal ni Serenity ang binata nang nasa kolehiyo sila, ang buong akala niya'y minahal din siya nito kagaya ng pagmamahal niya ngunit akala lang pala ang lahat. Hindi pala siya nagawang mahalin nito ng totoo dahil isa lang din pala siya sa mga babaeng koleksyon nito. A womanizer will always remain a womanizer, at hindi siya ang nakapagpabago rito. She went to New York to mend her brokenheart, at doon nagtagumpay ang kanyang career bilang isang romance writer sa isang exclusive writing publications. After nine years she came back, carrying with her the fruit of love that she and Joseph had once shared. Paano siya makakaiwas sa muling pagko-cross ng landas nila ng dating nobyo kung ito rin mismo ang mayamang kliyente na nais na bumili ng halos libo-libong mga obra maestra niya? ©All Rights Reserved, 2015

Paano nga ba maglaro ang Tadhana? Gaano ba ito kapatas? Gaano ba ito kabait, at gaano ba ito kasama? Tungkol ito sa tatlong tao na napili ng tadhana na subukan kung hanggang saan nila kayang gawin ang lahat para sa pagmamahal. Ilang mga pangyayari sa storya ay base sa ilang totoong pangyayari. Ilang karakter sa storya ay may pinagbasihan sa totoong buhay at ang iba ay kathang isip na lamang. Copyright 2014 @proclaimednovelist Credits to CHASE, @awesomest- for the cover All rights reserved.

What if Rj and Maine did not meet in Eat Bulaga? What if Maine did not pass her audition? How could destiny manage to make them meet up again? This story will try to explore "what could have been". It is set a couple of years from that fateful day in 2015. Hope you will enjoy it.

Alfred wakes up from a deep sleep and finds himself in year 2012, a period quite ahead of his time. His body never changed for he is still a young, 21 year-old man. As he tries to remember what happened, only one girl came into his mind - Helena, the girl whom he loved dearly in an unforgettable summer of 1947. Adjusting in the 21st century, he surprisingly meets Hanna, a young girl who looks exactly like Helena.

Ala-una ng madaling araw, kung kelan maliwanag ang buwan, mahimbing sa tulog ang karamihan at sarado ang mga isip. Ganitong oras kami nakabuo ng mga pangako, mga pangarap at mga alaala. "He...hello?" sa wakas, pagkatapos ng isang taon ay tumawag din siya sa akin. "Kamusta ka na Chie?" parang walang nagbago, parang ang lapit niya lang sa akin... pero hindi pala. Hindi ba sapat ang tatlong salita para mabago ang sitwasyon namin ngayon? { Story written in Tagalog & English | ©onedearland wattpad } Featured March 2014 | SS #8 RM #37