Yetimhanede başlayıp, soluk soluğa geçecek bir hayat hikayesi onun ki.. Ardında kimsesiz, yalnız başına bırakılıp geçirdiği yıllar en büyük öğretmeni, dert, keder, acı ve en önemlisi sıcak bir aileye duyduğu özlem ve hasret onu en çok seven yol arkadaşları olacaktı.. En çetin sınavlardan geçecek ve yine en sevdiği kader ortaklarıyla sınanacak, zor geçecek yılların ardından tam da bitti dediği yerde hayata yeniden başlayacaktı Ali Asaf..

"Bir kere , sadece..." Güçlükle yutkundu.Parmakları arasına kaybolan yüzüne iyice yaklaştı.Alınları birbirine değerken nefesleri bir olup karıştı.İkisinin de göz kapakları verilen nefesle kapandı.Bir olup yok olmuştular. "Hayat kaynağım olan dudaklarından adım çıksın." Göz kapaklarından ince bir yaş süzülüp adamın parmaklarını yaktı.Acı içinde kavrulan bedeni verilen ateşle iyice harmanlandı. "Nehir'im.Benim küçük serçem.." Yüzünü güç parmakların arasından çıkardı.Boğazını saran hıçkırık dudakları arasından çıkarken başını iki yana salladı. "Olmuyor.." dedi adam.Hayal kırıklığı arasında boğulurken, serçesine uzandı.Küçük serçe teslimiyetle kafesine sığındı. Δ--------------------------------------Δ 18.09.2014 Telif hakları saklıdır. Kapak tasarımı için AybkeOnr 'a teşekkür ederim. -M.C.A

Tüm seriler birbirinden bağımsız. :)) Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok!