Bir tarafta insanlıktan nasibini almamış mafyalar, Diğer tarafta ailesinin mafya olduğunu bilmeyen zorlu hayat mücadelesi veren asi mafya kızları...

Karnınızdaki bebeği sizden almak isteseler ne yapardınız? Mutsuzluktan ölen bir kadının kızı olsanız, mutluluğa inanır mıydınız? Hüma; evlenme fikrine karşı, ancak anne olma isteğiyle yanıp tutuşan genç bir kadındır. Tek çaresi sperm bankasına başvurarak hamile kalmaktır. Ne var ki aniden ortaya çıkan biyolojik baba bütün planlarını altüst eder. Kartal ve Hüma'nın henüz cenin olan bir bebek uğruna yaşadıklarını bir solukta okuyacaksınız. "Uçmayı birlikte öğrenen kuşlar için gökyüzünün sınırı yoktur." Müptela Yayınları farkıyla raflarda. (İlk 15 bölüm yayında.)

Kulağımı tırmalayan bir fren sesiyle yerimden sıçrayıp sol tarafımda az daha ezilmeme sebep olan siyah bir porsche durdu. Arabayla aramda en fazla 20 santimetre mesafe vardı. Olayın şokunu atlatabilmem birkaç saniyemi almıştı ve kendime geldiğimde arabayı süren şoföre bakıp "Ne yaptığını sanıyorsun sen ya" diye bağırdım. Arabanın içindeki adamı tarif etmek gerekirse üzerinde salaş bir tişört ve gözünde de güneş gözlüğü vardı. Güneş gözlüğünden dolayı yüzünü tam olarak görememiştim. Arabanın içindeki sürücü kısa bir süre bana baktıktan sonra beni sollayıp hızla yanımdan geçti. "Hayvan! Yazdım ben seni!" Diye bağırdım arkasından ama araba çoktan gitmişti.

Tanrıça Serisi-1, devamı Buzdan Cehennem'de. Avcı ve element kullanıcıları olmak üzere ikiye ayrılıyorduk. Ben ikisine de dahil olamıyordum çünkü avcıların aksine bir element kullanabiliyordum ; Ruh. Element kullanıcılarına dahil olamayacak kadar hızlı ve çeviktim. Ben bir Tanrıça Çocuğuydum hatta bundan da fazlasıydım. Hades'in ihaneti sonucu yıkılan tahtına ben geçmiştim , ben Son Tanrıçaydım. Titanlar ve onlarla birlikte olan tanrılara karşı , Olimpos'u son nefesime kadar koruyacaktım. Sevdiğim kişilerin yaşamaları için ; ya ölecektim ya da öldürecektim. Fantastik'te #4

Üniversitenin güzel olacağını düşünüyordum özellikle lisede ailemin baskısından sonra onlardan ayrı kalmanın muhteşemliğini düşünürdüm ta ki salağın biri beni kaçırıncaya kadar ... ×Bir Kutsal Mandalina ve Kutsal Ispanak yapımı.×

''Pelin hiç bir zaman böle olmasını istememişti sadece kötü biri olmamasını istemişti ama olmadı mafya onu sevdi ilk gördüğünde Cem Sönmez herkes onun etrafında dönerken o sadece Pelin'e baktı masum tatlı güzel olmasına Cem onu hem ağlatacak hemde mutlu edecek Bu sadece Pelinin elinde peki o napıcak mutlu olmak için onu mu sevicek yoksa ağlıyacak kırılacak mı?'' -Beni nolurr bırak -Ben ölene kadar benimle durucaksın ''Seni seviyorum'' -Ben seni sevmiyorum -O zaman sevceksin zorundasın

**Bazen birşeye sahip olduğumuzu sanırız. Ama yalnızca 'sanırız'** "Herşey yoluna girecek!" "..." "Herşeyi unutturacağım sana. Bütün yaşadığın o kötü zamanları" "..." "İnsanlar neleri unutuyor.. Sende bu yaşadıklarını unutacaksın!" "Unutmayacağımı ikimizde biliyoruz" "Unutmak zorundasın lanet olası! Unutacaksın!!!" ~Bu genç bir kızın direniş hikayesi değil, genç bir adamın yok oluş hikayesidir~

Hayatım boyunca öldürmek için yetiştirildim... Bunun normal olduğu öğretildi bana.... Ama şimdi bir ölü yerine, bir canlıya sokulmamı istiyorlar... Hemde karanlığın en güçlü liderlerinden birinin içine... Korkması gerekenler onlar... Sonuçta dünyada nam salmış, tek canlı cellat, yani "Ölüm Meleği" benim... Peki neden asıl korkanın ben olduğumu hissediyorum... "Ruhumun insanlık adına verdiği savaşı sen kazandın..." Ateş Dinçer... Ölüm Meleğini öldürebilen tek güç... Bana ruhumu geri veren tek gerçek... "Ölüm Meleği..." bu kitaba başlarken, sadece hayal ettim ve sonuç hayallerimin ötesinde bir mutluluk... Teşekkür ederim...