"Senin Ölümün Bir Başlangıç..." ••••♦ Korkum devam ederken telefondan saatime baktım. Saat tam 23.58 olduğunu gördüğümde artık korkum daha fazla artmıştı ama korksamda artık geç oldugunun farkındaydım. Saate baktıgımda bu sefer 23.59 oldugunu gördüm. "Son 1 dk Chole sakin ol sakin heyecanlanma bişey olmıcak atlatı-Ahhh! lanet olsun"diye bir anda çığlık attım. Vucuduma baktıgımda bacağımın ters döndüğünü gördüm.Ardında bir tane daha kırılma sesi gelince bu sefer kolumun kırıldıgının farkına vardım. Artık çığlıklarım ucurumda yankı yaparken yerde sürünerek en yakın ağacın gövdesine yaslandım. Yanagımda bir ıslaklık hissedince elimle kanı sildim. Ah! ne? Kan mı. Kan mı ağlıyorum.... ------------------ "Son olarak Melez... Ölmen gerek....." ------------------- "Savaşı kaybedersek tek Edposi değil melez. Tüm Evren tehlikeye girer..." ------------------ "Korkaklarla işim hiçbir zaman olmadı dostlarım. Eğer sol tarafında bir damla dahi korku hisseden varsa ebediyen gitsin. Bana korkaklar değil ancak cesurlar yardımcı olabilir." -------------------- "İşte Şimdi Başlıyoruz..." **********

Selam ben lisa . Ben kim olduğumu bilmiyorum henüz 14 yaşında trafik kazası geçirdim ve hafızamı kalıcı olarak kaybettim ve beni bi aile evlat edildi aslında gerçek ailem hakkımda hiç bi bok bilmiyorum. Şu an los Angeles de yaşıyorum ama sanırım Fransa'ya taşınmaz benim hafızamı kaybettiğim yere her neyse benim Fransa'daki hayatım böyle başlıyor Oraya vardığımızda direk okula başladım üvey ailem benle hiç işgilenmezdi hatta nefret ederlerdi.ozaman neden evlat edindilerki herneyse okula giderken ayağıma bişey takıldı ve beni yere düşürdü Demir'den bir kutu. Ve kilitli üstündeyse anahtarı Paris engel kulesinin tepesinde biryerde gizli diyordu kutuyu alıp çantama attım herneyse okula geldiğimde herkes bana dik dik baktı -ne bakıyorsunuz ayımı oynuyo. Der demez bi çocuk sınıftan çıkıp gitti bi anda müdür gelip beni okuldan attı anlamadım ne oluyo hemen eve gittim Ailem yoktu ve kapıda duran bir not vardı sadece

Sertçe yutkundum ve elimi yarama bastırdım.Artık nefes alış-verişlerimin zorlaşması,bana sonumun yakın olduğu mesajını veriyordu. Gözlerimi açmaya çalışırken "Seni seviyorum." diye fısıldadım.Yaramın getirdiği tarifsiz acı hissedilmez olmuştu. Alnını alnıma bastırınca her gözyaşı yüzüme düşmeye başlamıştı.Gözüme düşen bir damlaya karşı koyamadım ve gözlerimi kapattım.Cody'nin seni seviyorum'ları arasında bilincim kayıp giderken mutluydum. ♧ Vampir #1 ♧ Köken #1

Beklenmedik şeyler ve beklenmedik bir ödül ....