''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Öğrenciliği ve garsonluğu eş güdümlü olarak yürütmeye çalışan Nazlı, kendi halinde tek başına yaşayıp giden bir kızdır. En yakın arkadaşı Engin ve uzun süredir platonik aşık olduğu Buğra ile doldurduğu küçük dünyası, bir gün çalıştığı kafeye gelen bir müşteri ile bambaşka bir yöne doğru evrilmeye başlayacaktır. (Bu hikâye bir karakter dönüşüm hikâyesidir. Yalnızca komedi ya da yalnızca romantik değildir, dostluk ve sıcacık duygulara da yer verir. Ucundan üzer ama mutlu etme garantilidir. Hemen hemen her bölümde yüzleştiğimiz toplumsal sorunlara birkaç satır mutlaka değinir.) Mavinin Maviyle Buluştuğu Çizgi 2021 Wattys Ödülleri'nde Yeni Yetişkin Dalında finalist olmuştur. 🏆

'Wattys 2019 Fantastik kategorisi kazananı' (Baş Şeytan Serisi'nin ilk hikayesidir.) Şeytanlar, doğumlarından önce belki diğer tarafı seçerler diye içlerine erişmiş küçük iyilikle bazı zamanlar merhamet ederlerdi ama bu eylemleri ateşle sırtlarına kazınırdı. Onlar için merhamet en büyük günahtı; yine de her şeytanın teninde bir pişmanlığı bulunurdu. Alanzo Balaam'ın ise hiç izi yoktu. Kapak Tasarım: @Draculessa

Gözlerimi sımsıkı kapatarak derin bir nefes aldım. Yapmak üzere olduğum şey benim için bile deliceydi. Sadece birkaç dakika sonra yüzyıllar öncesine gidebilecektim. Ve bu çok tehlikeliydi. Ama buna mecburdum. Başarmam gereken bir görevim vardı. Yanımdaki adam son kontrollerini yaparken aklımdan geçenleri okumuş gibi, "Buna mecbur değilsin." dedi. Gözlerimi açtım ama tamamen ileriye sabitlenmişti bakışlarım. Hayatımı değiştirecek olan yere... Cevap vermedim. "Neler olacağını bilmiyoruz." diye devam etti. "Hafızan tamamen silinebilir." Kararlı olduğumdan emin olmak için bildiğim şeyleri son kez hatırlatıyordu bana. "Bu durumda uyandığında tamamen farklı biri bile olabilirsin." "Bir daha hiç geri dönemeyebilirsin." Bu son sözüyle çözülmüş gibi bakışlarımı ona çevirdim. Ama bu da bilmediğim bir şey değildi. Gümüş desenli siyah sırt çantamı omzuma asarken dudağımın bir kenarı yukarı kıvrıldı. "Bir suikastçi öleceğini bilse bile görevinden vazgeçmez." dedim kararlılıkla.

DİKKAT: Okuyacağınız bu kitap bağımlılık yapar. Çokça ağlar, hiç beklemediğiniz bir anda gülersiniz. Eh! İşin içinde biraz sinirlenmek de var tabi😊 Not: Kitap klasik bir zorba erkek hikayesi değil, çok karakterli bir hikayedir. MART 2021/ #merak 1. MART 2021/ #kaçınılmaz 1. MART 2021/ #vazgeçilmez 1. HAZİRAN 2021/ #merak 1. ARALIK 2021/ #gelecek 1. OCAK 2022/#gelecek 1. MART 2022/ #romantik komedi 1. BU KİTAPTAKİ KİŞİ VE OLAYLARIN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR! +18

Daha beş yaşındayken uykusunda evini yakan bir kız. Bir uyurgezer. Beş yıl sonra eve dönen genç bir adam. Ege. Zeytin bahçeleri. Lise hayatı. AŞK. AŞK. AŞK. Arkadaşlar. Dostlar. Düşmanlar. Büyük bir sır. Korkunç bir entrika. Kırılan kalpler ve kırıklar için bolca damla sakızı. *** Cemre toprağa düşünce Rüyalar bahar kokarmış... **** Keyifle okumanız dileğiyle, E.Ç

Kardelen ismi gibi geldi dünyaya. Soğuk bir kış gününde baharı müjdeleyen çiçek gibi doğdu. Beyaz kristal örtüyü aştı, daha ilk nefesinde soğuğa, acıya ve ölüme karşı geldi. Güzel Kardelen... Karın içine doğdu, soğukta yolunu buldu, soğukla dost oldu, kardeş oldu. Kardelen, soğuk oldu. Uyudu. Uyandı. Kaçtı. Korktu. Düştü. Kalktı. Tekrar kaçtı. Acıttı, ağlattı, yordu, üzdü. Ama Kardelen durmadı. Bu, buzların içine doğan ama kendi ateşiyle yanan bir çiçeğin hikayesi. Bu, Kardelen'in hikayesi.

Gökten bir ateş parçası düştü Ceyhan'ın kalbine, üçe bölündü, her biri bir odacık büyüttü içinde. Parçanın en büyüğü sevgilisinin yüzünü aydınlattı o odada, ortancası erkek kardeşinin hayaletini, en küçük olanı ise bebeğinin yürek burkan kimsesizliğini. Önüne iki seçenek getirdiler. Ya bu tımarhane de bütün ömrünü ölmek için dua etmekle geçirecekti ya da hayatını verdiği askerlik mesleğine dönüp hayatına bir parçasından tutunacaktı. Ceyhan Yel Demirağ'ın hikayesi bitmemişti, aksine yeni baştan yazılıyordu... Yahut o yeni baştan yazıldığını zannediyordu. 10.12.2020

| O Benim'deki Arya Tunalı'nın hikayesidir. | Çoğumuz pembe masalların içinde büyütülürdük. Kötü kalpli cadıların her daim mutsuz sona layık görüldüğünü zanneder, zehirli elmaları yesek bile sonunda kurtulacağımızı, yakışıklı bir prens ile tanışıp sonsuza kadar onunla mutlu bir hayat süreceğimizi düşünürdük. Mutsuz sonların varlığına ihtimal bile vermezdik. O zamanlar bizim için her şey tozpembe görünürdü. Büyüyene kadar... Kötü kalpli cadının o zehirli elmasını yedim ve bir daha gözlerimi o pespembe dünyaya açamadım. Prensimin beni uyandırdığı dünya zannettiğimden çok farklıydı. Pembelerin yerini siyahlar, griler ve kırmızılar almıştı. Her şeyin mutlu bitmeyeceğini öğrendim. İyilerin ve kötülerin hiç hak etmedikleri şeyler yaşadığına şahit oldum. Sevdiğim kırmızı rengi kalbime bulandı, yana yakıla kalbimden dört bir yana savrulan küller yine bedenime yaslandı. Ve ben aşkı tam olarak bu noktada öğrendim.