"Wat ben je aan het doen?" vroeg hij, zijn ijsblauwe ogen boorde in mijn rug. Ik tuitte mijn lippen en draaide me om zodat ik hem aankeek. "Jouw kamer een make-over aan het geven." Hij trok een wenkbrauw op waardoor zijn ravenzwart haar voor zijn ogen viel. "Je bent raar, weet je dat?" Zijn stem was koud en emotieloos, maar toch kon ik zien dat zijn mondhoeken licht omhoog kropen. Ik haalde mijn schouders op en ging verder met zijn kamer muur te schilderen. Wacht totdat hij ziet dat ik een eenhoorn aan het schilderen ben. ~~~ Katelyne Jacobs is, welja, een geval apart. Ze ziet alles rooskleurig en haar wereld bestaat letterlijk ook uit eenhoorns en cupcakes. Caleb Smits is het tegenovergestelde. Zijn humeur staat altijd op onweer en hij heeft een duistere kijk op het leven. Wat als het zonnetje in huis en de grompot elkaar tegen komen? (Het is geen cliché; geloof me ^^) © All rights reserved.

Ik lig in bed naar het plafond te staren. Het is pas zeven uur 's avonds maar ik ben gewoon té moe, iets waar ik al een paar weken last van heb. Ik ben uitgeput door alles om me heen. Ten eerste door school. Elke dag de woorden 'dik' en 'lelijk' naar je hoofd geslingerd krijgen, en je gelooft er vanzelf in. Ten tweede ouders. Twee mensen die je zogenaamd willen helpen met je ''depressiviteit'', je naar een kliniek willen brengen, maar dat alleen willen zodat ze van je af zijn. Al ontkennen ze dat, maar ik zie het aan hun gezichten. En ten derde 5 Seconds of Summer. Jeweetwel, die band die steeds bekender wordt over de hele wereld. De band die me uitput, maar tegelijkertijd ook in leven houdt. Dag en nacht contact proberen te zoeken via twitter, hopen op een follow, die er nooit komt... Dit zijn dan toch echt de dingen waardoor ik uitgeput raak, elke dag een beetje meer. ''Why do we care so much about what people say?'' ~Ashton Irwin Started at the 2nd October 2014. Highest ranking: #2 in fanfiction at the 12th of January(!!!!!!) Reached 100K at the 17th of April. Finished at the 13th of June 2015

De Nachtbewaker, de Phone Guy, de Purple Guy... Al jaren lang gebeuren er rare dingen bij Freddy Fazbears pizza. Kinderen verdwijnen, robots worden agressief, en nachtbewakers worden gek. Jeremy Fitzgerald en Mike Schmidt nemen de dappere keuze om nachtbewaker te worden bij dit kinderrestaurant, klaar om alle geheimen te ontrafelen. Maar de animatronics staan klaar om je te halen. Je in stukken te scheuren. Je te vernietigen. En als dat nog niet erg genoeg is... De moordenaar komt terug. Are you ready for Freddy? {KEITH TREPP is MIJN personage. Als je hem wilt gebruiken voor je verhaal moet je me ervan op de hoogte stellen en mij in de beschrijving zetten. Ik kom te veel verhalen tegen die de naam Keith Trepp gebruiken. De Purple Guy is niet van mij natuurlijk, maar de naam Keith Trepp en zijn persoonlijke stuff erom heen wel. VRAAG DUS TOESTEMMING.} {Dit is mijn versie van het verhaal, gebaseerd op Scott Cawton's games, met mijn eigen draai! Dit verhaal gaat over FNAF 1 en 2, met natuurlijk referenties naar FNAF 3, 4 en SL. De basis is van Scott, alles eromheen wat ik heb bedacht van mij. Mag niet gekopieerd worden. Dit verhaal is helemaal herschreven. Het vervolg is ook te vinden op mijn profiel: Purple Never Fades. Copyright ThatFNAFGirl, alle rechten voorbehouden.}

Snel liep ik het steegje in. Ik was onderweg naar huis, maar om bij mijn huis te komen moet je door zo een creapy steegje. Een flashback van de keer dat ik hier aangerand werd schoot door mijn hoofd. Ik schudde de gedachte weg en begon nog sneller met mijn hoofd naar beneden gebogen te lopen. "Boem", ik schrok me dood ik was tegen iemand aangelopen. Ik keek naar boven en zag een paar prachtige groene kijkers. Ik glimlachte zwakjes en wilde snel doorlopen, tot de jongen me vastpakte bij mijn arm en automatisch raakte ik in paniek ik begon te gillen en te huilen, hij deed z'n hand voor mijn mond en maakte een kalmerend geluidje. "Niet eens een sorry?", vroeg hij zwoel en hij haalde z'n hand voor m'n mond weg. En verdween.

''Life is always better when we are together.'' ''Alone we are strong, together we are stronger.'' ''Alone we can do so little, together we can do so much.'' ''We may not have it all together, but together we have it all.'' Samenwerkingsboek, bedacht en geschreven door allemaal lieve mensjes♥