ÜVEY ABİMDEN NEFRET EDİYORUM

.

1. BÖLÜM -Senin için ne yapsam boşunaymış!!! -Size benim hikayemi anlatıcam haaa bu arada ben Melisa -neden kitabın adı hayattan bezdim derseniz hepsi o dam yüzünden adam dediğim benim sevgilim ismi berk neyse hikayeye başlıyalım. :D -Bugün okulun son günüydü okula gidesim yoktu ama bi andan da üniversiteli oldum diye seviniyordum ardından babam seslendi +Efendim baba - benim kızım üniversiteli mi olmuş :D +evet babacım babannemle, annanem geldimi :D -evet kızım dedenlerde geldi :D +peki baba okul çıkışı annemin mezarına gidicek miyiz? :( (birden ağlamaya başladım hıçkıra hıçkıra ağlıyordum annemi çok özlemiştim ) -kızım ağlama gidicez üzülme o senin yanın da şuan üzülürsen o da üzülür anneni üzme +ama baba kendimi tutamıyorum :( (annem ben 4 yaşındaykn ölmüş bana da nasıl olduğunu söylemiyorlar zamanı gelince söyleyeceklermiş) -kızım bu güzel gününde daha fazla ağlama anlıyorum için acıyo annesiz doğdun gibi hadi berkle birlikte gidin okula (babam berk i sevmiyo öyle deyince hayret etmiştim) +tamam babacım Berk i aradım -alo melisa iyi misin? +iyiyim canım sen okula beraber gidelim mi? -senin sesini duydum daha iyi oldum tabi olur canım +görüşürüz -yarım saat içinde oradayım görüşürüz (hazırlandım ve zil çaldı) +baba ben çıkıyorum -tamam kızım okul çıkışı bizde gelicez kendine dikkat et +tamam baba görüşürüz berkle konuşa konuşa okula varmıştık. Zaman hızlıca geçmişti karneleri verdiler ben iftihar belgesi almıştım babamları gördüm babam berk