İnsan kötü deneyimlerle karşılaştıkça, inancı azalır. İlk kötü deneyimlerde pozitif yaklaşımını kaybetmeyebilir. Ama bu olumsuz senaryolar tekrar ettikçe, o güç de zayıflar. Zamanla kaybolur. Ne kendine olan inancı kalır, ne de ulaşmak istediği şeye... Örnek olarak aşk konusunu ele alayım. Defalarca acıyla sonlanmış ilişkiler yaşayan bir kadını düşünmeni istiyorum. Bu kadının kalbi o kadar temiz ki... Her defasında yeni bir insanla denemeye karar verdiğinde, sonuna kadar inanır. "Bu sefer olacak." der ve onunla yaşayacağı geleceğin hayallerini kurmaya başlar. Onunla hayalini kurduğu bir çok şey olacakmış gibi görünür. Bazıları olur da. Ama sonra öyle bir olayla karşılaşır ki,şaşkınlıktan ne söyleyeceğini, ne yapacağını bilemez. Hissettiği tek bir şey var. Kalbinin acısı...