16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Arkadaşlar bu hikayede percy jackson Facebook ' U keşfediyor :)

{THE DARK ONES SERİES BOOK #1} Karanlıkta, sessizlik içinde oturan Nico'ya baktım. Ay ışığı beyaz tenine vuruyordu... Dışardan, karanlık birisi gibi gözüküyordu. Ama aslında içinde, hala mutlu olmak isteyen biri vardı... Önümüzde uzanan karanlık okyanusta, tamamen beyaz giymiş bir denizci... Sıkı sıkı kayığının iki yanına yapışmış, okyanusa düşmemeye çalışan bir denizci. Korkuyordu, Nico, içindeki karanlıkta boğulmaktan, bir daha mutlu olamamaktan korkuyordu. Eğer birini severse Bianca gibi onu bırakıp gideceğinden ve ya Percy gibi onu hayalkırıklığına uğratacağından korkuyordu. Eğer hiç arkadaş edinmezse, hiç kimseye güvenmez, kimseyi sevmezse... Eğer kaybedebileceği kimse kalmazsa... Belki mutlu olabilirim diye düşünmüştü, Nico. Ve hayır, ben Nico'nun iç sesi falan değilim. Sadece onu anlayan ve kendi okyanusunda boğulmamaya çalışan bir denizciyim ben. Adım Ebony Black, Thanatos'un, Ölüm'ün kendisinin tek kızı. [#61 in FanFiction / 04.01.2015] cover credit: Artemisia_137

TAMAMLANDI.✔ Wattpad'deki en iyi pjo kurgusu. "Efsaneye göre zamanında her tanrı için iki kılıç dövülmüş. İki farklı form için iki farklı kılıç. Yapılırken Tanrıların kanından birer damla katılmış içlerine. İlahi bronzdan yapılana Yunan formundaki kanından, imparatorluk altınından yapılana Roma formundaki kanından birer damla. Yapılan bu kılıçlara Çift Ruh Kılıçları denmiş. Derler ki kim bu iki kılıcı bulup bir araya getirirse bir Ölüm Kılıcına sahip olur. Tabi var oldukları bile kesin olmayan bu kılıçları bulmak imkansızdır. Söylencelere göre bazıları Olimpos Dağında bazıları Dünya da çok güçlü büyülerle gizlenmiş durumda. Ebeveynleri tarafından melezlere hediye edilmiş kılıçlar da var elbet. Tıpkı senin Molis Collocabat ın gibi. Tabi bunlar sadece efsane Alexis." *** Bu hikaye hakkında öncelikle şunu söylemeliyim. Bu hikaye Percy Jackson hakkında hiçbir şey bilmeyenlerin bile anlayabileceği bir kurgudur. Yeni bir karakterin hikayesidir ve geçmişle bağlantısı seriyi bilmeyen okuyucular için minimum düzeydedir. Lütfen Fanfiction olduğu için okumaktan çekinmeyin :) Macera ve biraz da mitoloji seven herkesin bu hikâyeyi beğeneceğinin garantisini veririm ;) Yeni bir kehanet... Yeni kahramanlar... Yeni aşklar... Ve yenilmesi imkansız bir düşmana karşı son bir savaş... Rick Riordan, muhteşem Olimpos Kahramanları serisinin son kitabı Olimpos'un Kanı'nı ardında kafalarda bir sürü soru işareti bırakarak bitirdi. "Leo geri döndü mü?","Reyna aradığı aşkı bulabildi mi?","Percy'nin annesi Sally'e ne oldu?"....falan filan gibi.Bende kitabın son sayfasını okurken"BU SERİ BÖYLE BİTMEYİ HAKETMEDİİİ !" diye bağıran binlerce Percy Jackson hayranından biriyim.Ve doğal olarak hiçbir hayranın olimpos kahramanlarının maceralarının bitmesini istemediğini biliyorum.Bende bu hikayeyi k

Melezler, Facebook'a, WhatsApp'a hatta Wattpad'e bile kayıt oldular. Fakat, bir şeyi unuttular: Twitter! Karşınıda Melezler ve Tanrılar'ın Twitter Durumları! PJO, HoO ♥