Her diktiği giysinin arkasına ''Muson'' ismini dikiyordu. Parmağımı elimdeki elbisenin arkasındaki ambleme dokundurarak ''Bu ne anlama geliyor?'' diye sordum. Kocaman gülümsemesini bana doğrulttu ve işine devam ederken konuşmaya başladı. ''Arapçada mevsim anlamına gelir.'' dedi. Şaşırmıştım.Bu kelime ile birbirine bağlılardı sanki.Tek kaşımı kaldırdım ve ''Peki bu kelime senin için ne anlama geliyor?'' dedim. Aslında ağzımdan kaçmıştı. Ama artık geri dönüşü yoktu. İşine devam ederek ''Modacılık hayatım boyunca İlkbaharı yaşamak istiyorum. Bu yüzden.'' Sonra durdu. Bana baktı ve gözlerini ayırmayarak ''Bu benim ilham kaynağım.'' dedi. Ve tekrar o masum gülümsemesini kullandı. Derin bir nefes aldım ve ''Bence senin daha bir ilham kaynağın yok.'' dedim. bana bakmaya geri döndü. ''Bir Modacının ilham kaynağı,en sevdiği kişi olmalı bence.'' dedim. Onun yanımda kelimeler ağzımdan dökülüyordu. Elindeki dikişleri bıraktı ve yarabandı dolu ellerini uzun,dibi gelmiş gümüş rengi saçlarından geçirerek ''Kim bilir. Belki ilham perim karşımda duruyordur. '' Muson.|2015|Tüm hakları saklıdır.

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

[Diğer adı : Öğretmenimle evlenmek mi?] Yanlış doğruya dönüşemezdi değil mi? Tüm hayallerime küsmüşken, ufacık bir hatamdan dolayı kötü bir şekilde hayatıma yeniden sızdılar. Onları yaşamak güzel olsa da bir de gerçekler vardı. Tüm kafamı sorularla dolduran can yakıcı gerçekler...

ŞİMDİ EPSİLON YAYINEVİ KATKILARIYLA TÜM KİTAPÇILARDA... ------- "Biz, aynı rengin iki farklı tonuyduk. Bir yanda soğuk bir gecenin üzerine dökülen ay ışığı, diğer yanda kar yağarken bile parıldayan bir güneş... O ve ben, birbirinden uzak ama aslında bir o kadar yakın iki kişiydik. O ateş, ben baruttum. Temasımız son derece yakıcı olabilirdi ve birbirimizden uzak durma ihtimalimiz, bir buzulun ortasında can çekişen kıvılcım kadar yetersizdi. Kimisi buna kader diyebilirdi, kimisi tesadüf... Ne söylendiğinin önemi yoktu; şu noktada önemli olan tek şey ateşin kuvvetiydi."