En başından başlamalıyım belki. Bu kibirli adamı ilk gördüğüm andan. Bunları birine anlatacak olsam saçlarını yolardı. Çünkü anlatırken lafı uzatmayı, süslemeyi seviyorum. İnsanlar çok telaşlı ve sabırsız. Ama bir serçe değil, çirkin karafatmalar gibi. O yüzden bu bu masalı herkes dinlememeli. Zaten bir sonu yok. Hevesle bekleyip mutlu bir son göremediklerinde üzülecekler buna eminim. Anlatılanlar %100 gerçektir. Hepsi Koca Göz'ün jurnalinden alınmıştır. "Yorgunum, kahvem çamur gibi Batmaya da razıyım, artık beni anla Yeter ki sen beni Hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma. Didem MADAK"