"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Sevgili Varisim, Ruh Kontrolcümüz Hira; Bu mektubu okuduğuna göre, ruhun dört bilgesini bulmayı başarmışsın. Seni en içten şekilde kutlarım. Artık atalarından sana geçen tek şey güçlerin değil. Sana yenilmezliği de bahşediyoruz. Ruhun dört bilgesini gece yarısı tam on ikide ormanın derinliklerindeki çınar ağacının dibine koyarak, sol eline bir bıçakla pentagram çizmelisin. Pentagramdan akan kan toprakla buluştuğunda, ruhun dört bilgesindeki tüm güç sana aktarılacak. Ve bildiğin üzere Pentagram, Orta Çağ'dan beri beş elementin sembolüdür. Pentagramı çizmeye ruhun köşesinden başlamalısın. Yoksa yaptığın hiçbir şey işe yaramaz ve sen başarısız olursun. Bilgelerin gücü sana geçtiğinde, güçlerini istediğin uzunlukta kullanabileceksin. Ruhu kontrol ederken yorulmayacaksın ya da kendini kötü hissetmeyeceksin. Aynı zamanda güçlerini kontrol etmen çok daha kolaylaşacak. Bulduğun bu bilgeler, bilgeliklerini sana katacak. Ve güç, sonsuza dek senin damarlarında dolaşacak. Güçlerine kavuştuktan sonra ise, bilgelerden yalnızca birini yanına alıp, diğerlerini yerine bırakacaksın. Zamanı geldiğinde aldığın o bilge ışıldayacak ve her şeyi anlayacaksın. Bilge ışıldadığında sevgili evladım, onu alıp diğerlerinin yanına götürmelisin. Bilgenin ışıldaması, artık fani dünyada bir işin kalmadığı ve yanımıza, Ruhlar Alemine gelmen gerektiği anlamına gelecek. Yani Ruh Kontrolcüsü, bilge ışıldadığında bir ölü olacaksın... © Tüm hakları saklıdır © All rights reserved.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Yeni Dünya IV ✵Turmalin Bilim Kurgu #13 23 Ocak 2016 -... Yeni Dünya Serisinin Kitapları: 1. Kitap: AMETİST 2. Kitap: KALSEDON 3. Kitap: SARDONİKS 4. Kitap: TURMALİN Yan Kitap: AVENTURİN

Yeni Dünya III ☸ Sardoniks Yeni Dünya'nın hissizleri devrim başlatacaklarının haberlerini aylar önceden verdiler. Dünyalılar ise Yeni Dünya'yı yok etmeye ant içtiler. Ametist ve Kalsedon'un yanına bir şehir daha ekleniyor artık. Sardoniks; Dolunay ve Dimitri'nin liderleri olduğu şehir. Onlar hem Karneol'un hissizlerine hem de Laurel ve Corrin'e karşı gelmek zorundalar. Sardoniks şehrinin yükselişi, diğer şehirlerden çok daha hızlı gerçekleşiyor. Yeni Dünya'nın en güçlü şehirlerinin bir rakibi daha var artık. Ametist ve Kalsedon sadece birer başlangıçtan ibaret. Ametist şehrinin ve Yeni Dünya'nın birçok şehrinin lideri Laurel Ametist'in tıpkı gezegenini son ana kadar koruyacağı gibi, Kalsedon'un lideri ve birçok şehrin de mimarı Jared McCorrin de safirlerini ve Kalsedon'u koruyacak. Karneol'un Lideri Elijah ise artık hissizlere karşı değil hatta tam tersine onların yanında savaşacak ve kızıl şehri için her şeyi yapacak. Yeni Dünya'nın sonu belki de böyle olacak. Dolunay neyi seçerse seçsin pişman olacak. Her şekilde fedakarlık yapacak ve kayıpları olacak. Dimitri istese tüm bunları durdurabilecek güce sahip olabilir. Fakat bir seçim yapmak zorunda. Gümüşler, Gölgeler, Safirler, Ametistliler ve hatta Hissizler. Hepsinin kayıpları olacak ve her şeyin sonunda içlerinden biri yok olacak. Bilim Kurgu #9 21 Nisan 2015 - 15 Ocak 2016

❅ Bilim Kurgu #4 ❅ Öne Çıkan Hikaye ❅ Keşfedilmemiş Cevherler 2015 Bilim Kurgu Üçüncüsü Yeni Dünya II ❅ Kalsedon Yeni Dünya. Ametist ne bu gezegenin başlangıcı ne de bu gezegenin sonu. Safirler, birkaç gümüşü de yanlarına alarak Kalsedon şehrini ele geçirdiler. Bu şehrin mimarı, aynı zamanda safirlerin lideri ve Yeni Dünya'nın kurucularından biri. Jared McCorrin. Artık Yeni Dünya'nın kaderi onun, safirlerinin ve Kalsedon'un elinde. Laurel asla pes etmeyecek. Ametist'i ve ona bağlı olan şehirleri son anına kadar koruyacak. Onun aklında tüm bunlardan fazlası var. Laurel Ava Claudio Ametist, geleceği gördü. Ve tüm bunların sadece başlangıç olduğunu en az Corrin kadar iyi biliyor. Dolunay ve Dimitri, safirlere yardım etmenin cezasını çekmek zorunda. Artık hem Ametist'in hem de Kalsedon'un planlarını durdurmaları gerek. Kalsedon onlar için ne bir umut ne de bir kurtuluş. Kalsedon da en az Ametist kadar kötü bir yer. Yeni Dünya, bir isyanın pençesinde. Bu başkaldırı ne ilk ne de son onlar için. Fakat bunu durdurmak zorundalar. Yoksa her şeylerini kaybedecekler. 18 Kasım 2014 - 15 Nisan 2015