Ben bazen; gökyüzü olurum, bulutlarla kardeş, güneşle arkadaş... Bazen toprak olur üretirim, sınırsızdır yüreğim. Ben bazen yaprak olurum; yeşermeyi de bilirim, sonbahar da sararıp dökülmeyi de. Bazen aşk olurum sevdiğime gönderirim sevdamı, ona kucak olurum. Bazen kalem olurum çocukların ellerinde, bazen de ummanları içinde saklayan bir kitap... Kağıt kokan, ışık kokan, aydınlık kokan. Bazen de şair olurum yüreğimde saklayamadıklarımı gönderirim kelamın sevdalılarına. Tüm şiir sevdalılarına, tüm okuma aşıklarına, aydınlığın mimarlarına sevgilerimle.

Öykülerle anlatabiliriz hayatı. Duygularımızın çeşitliliği yansımalı yüreğimizden geçenlerle dilimizden dökülenlere. Güzel öyküler anlatmalıyız genç yüreklere. Biraz gülümseme biraz umut, biraz hayret kalmalı taze yüzlerde. Bu bahçe öykü bahçesi, ne bir kuralı var ne kaidesi, bu bahçe öykü bahçesi, her telden her yürekten bir tanesi. öykü bahçemdeki renklerin güzelliklerini tatmanız ve biraz olsun gülümseyebilmenizi diliyorum. Sevgilerimle. Öykü bahçeme hoş geldiniz.

Savaşın getirdiği büyük acıları derinden yaşamış bir gencin serüvenlerle dolu gerçek yaşam öyküsü… İkinci Dünya Savaşı yıllarında henüz on beş yaşında genç bir subay adayı Mervin… Var oluşunu amansızca sorgulayan, gerçek kimliğini bulma yolunda tüm zorluklara karşın ilerlemeyi seçen, yoklukla burun buruna geldikten sonra varlık nedenini ve aşkı keşfeden eşsiz bir karakter o... Yalın dili ve akıcı anlatımıyla öne çıkan bu kitabı okuduktan sonra Mervin'i yakından tanıyacak, heyecanlarla dolu yaşamına tanık olacak ve eminim çok seveceksin...

ölmeden önce yapabileceğiniz komik ve eğlenceli saçmalıklar bu kitapta...

-RAFLARDA- 30Kasım2014 - Rastgelede #1 -14.BÖLÜMDEN SONRASI WATTPAD'DEN KALDIRILMIŞTIR-

Arya, hiç bilmediği bir ülkede doğmuş ve sonra yetimhaneye bırakılmıştır. Ailesi ile ilgili tek bildiği annesinin ölmüş olduğudur. Annesinin ismini bile bilmez. Yetimhanede kimsesizlik günlerini yaşarken, kendini bu karanlıktan kurtarmak ister. En büyük yeteneği beklemektir. Umutla onu hiç aramayan bir babası veya bir kardeşi olup olmadığını bir gün öğrenebilmenin hayaliyle yaşar. Yokluk zengini ruhu ve terk edilmiş olma duygusu onun asi ve inatçı bir kişiliğe sahip olmasına neden olur. Asla evlat edinilmek istemez. Başkaları onu evlat edinmesin diye de tüm gücünü sarf eder. Prematüre bebek olarak dünyaya geldiğinden diğer çocuklar gibi sağlıklı değildir. Sık sık hastalanan Arya yetimhanenin soğuk duvarları arasında yalnızlığın üstünü örtmesinden mutsuzdur. Zordur, hayatta kalmaya çalışırken aslında kimsesizliğin onun kadar küçük olmadığını, bir yetişkin gibi deneyimli ve güçlü olduğunu fark eder. Tüm çabalarına rağmen bir gün bir aileye evlatlık olarak gitmek zorunda kalır. Karşı çıkamayacak kadar güçsüzdür. Fakat bu evde sürprizlerle karşılaşacaktır. Asi, yaramaz, dik başlı, kararlı ve küçük bir aşık olan ARYA'nın öyküsü.... MUCİZELER GERÇEKTEN VAR MI? Öğrenmek isteyen varsa eğer...İşte Arya'nın öyküsü...

O sergiye gitmeyi hiç istememiştim. Ben ne anlardım ki resimden, tablodan, sanattan...Hayatımı zorlukla geçirmeye çalışırken, tablo görecek halim mi kalmıştı? Adımlarımı korkarak atıyordum yürüdüğüm yolda... Keyif veren aktivitelere ayıracak zamanımda param da yoktu. Ama çocukluk arkadaşım Burak'a gel de anlat bunu... Beni çekiştire çekiştire getirdiği bu sıkıcı sergi binasında ne yapacaktım. Eğreti duracaktım bu ortamda. İçeriye girmeden üzerimdekileri kontrol ettim. Sergiyi dolaşmaya başladığım andan itibaren duygularım değişmişti; sanki ben ben değildim artık. Sergi'nin adı "AşkınTablosu" idi, ama bu kadarını da beklemiyordum. Birbirinden güzel kadınların gülümsediği tablolar. Sanki gerçek değildi tablodaki kadınlar, özene bezene yaratılmış birer şaheserdi hepsi. Bana uzatılan meyve suyu bardağını aldım ve hayran bakışlarımla bakmaya devam ettim. Ama o anda sakarlığım tutmuştu yine;olan olmuştu, sendelememle birlikte meyve suyu bardağı ile birlikte tabloya yapışmam bir oldu. Allah'ım yerin dibine geçmiştim ve en kötüsü de tablo mahvolmuştu. Başımda beliren adam ressam olamazdı, yok yok olmamalıydı. Ressam tipi yoktu ki bu adam da; ancak dergilerden fırlamış olabilirdi. "Tablonun fiyatını ödeyebilirsin sanırım."dedi."Ben ve beş bin lirayı ödemek, ama nasıl? sesim çıkmıyordu."Peki o zaman, beş ay boyunca yanımda çalışıp ödersin artık" diyerek yanımdan uzaklaştı. Şimdi mahvolmuştum. Sonrasında ise yaşadıklarım kolay olmadı elbet, karşıma çıkan gerçekleri sindirmem zor oldu. bir sergi sonrasında bir hayat bu denli değişebilir miydi? Kurulan o cümle ile başlamıştı değişim: "Hayat arkadaşım olmanı istiyorum!" Sonra; sonrası kitapta..........Zevkle, heyecanla,bazen kızarak, bazen severek, bazen de keşke diyerek okuyacağınız bir öykü....Bir hayat, bir varoluş öyküsü

parallax /ˈpærəˌlæks/ noun 1. an apparent change in the position of an object resulting from a change in position of the observer 2. an apparent shift in the position of an object, such as a star, caused by a change in the observer's position that provides a new line of sight. the parallax of nearby stars caused by observing them from opposite points in earth's orbit around the sun is used in estimating the stars' distance from earth through triangulation. very few art works in this book belong to me.

Gözlerim açık yatakta öylece uzanıyordum ve annemin gelip beni kaldırmasını bekliyordum. Tam iki dakika yirmi iki saniye sonra yanımda olacaktı yani öyle hissetmiştim. Cadılık ile ilgili pek fazla bilgim yoktu efsanelerde kan bağıyla aktarıldığı duymuştum ama bildiğim kadarıyla ailemizde hiç cadı yoktu. İlk defa simgeler gördüğümde ergenliğe gireli iki gün olmuştu, hafta sonuydu, annem ve kardeşim arkadaşlarıyla çıkmışlardı ve ben saatlerce beynimde akan simgeleri izlemiştim. Sanki yılların acısını çıkartmışlardı. Annemin beni kendime getirdiğinde elim dolabımın kapısında bir helkel gibi saatlerdir dikildiğimi vücudumdaki ağrılardan anlamıştım. Bana iyi olup olmadığımı sorduğunda onu geçiştirip günlerce odamdan çıkmamıştım, delirdiğimi sanmıştım. Tabi ki o kadın evimize gelene kadar.