Mutluluk sıçan şatomda premsimi bekliyorum diyemezdim. Çünkü benim diyarımda ne mutluluk sıçan bir şatom, ne de premsim olacak nezakette bir erkek vardı. Benim diyarımın şatosu 'altın kız yurdu' premsim olamayacak hödük ise adsız maydanozdu. Ama ben bu diyarımda mutlu muydum? Kesinlikle. Tabi her masalda olduğu gibi bir kötü karakter olan kaşarlı bir tost ve eğlence için bir blogda 10 yaşında olarak sahte açtığım Allahın belası Ayşe Karagöz hesabını saymazsak... diyarım mutluluk sıçan ve mütüş premsli masallara daş çıkarırdı. Çünkü hiçbir diyarda eşi benzeri bulunmayan 4 tane salak mı salak sapıkcıklarım vardı. (Not: Küfür içerebilir. 10 yaşındaki bir kızın hikayesi değildir. Eğer öyle olsaydı kitap isminden 'bu yaratıcılıktan mahrum bırakılmış insan parçacığı da kim?' Diyebilirdiniz. Allam, iyişallah beğenirsiniz.)

Bu bir yetenek miydi yoksa vahşetin ta kendisi mi? Zamam denilen şeyin ona bahşedilmesi... Ölümü için miydi yoksa faydalı işler başarması için mi?