Garip bir sabaha sakladım dünden kalan akşam güneşlerimi Senin gülüşünü izlemiştim gece üç sularında Uykumu yarıda bölen Ama beni hiç pişman etmeyen bir adam vardı yanımda Kollarında uyumaya can attığım Kokusuna hasret kaldığım Özlem diye bildiğim Ölüm gibi yaşadığım bir sensizlikti gördüğüm Bir rüya bu kadar acıtabilir mi insanı ? Sana tahammülsüz bir adama sırt çevirmekten kaçar mısın ? Ben ondan da kaçamadım , onu sevmekten de Her gün bir adım daha attım O beni daha da geriye itti Hep başladığım yere döndüm Hep aynı yerde başladım hayata Ve hep aynı hataları tekrarladım Hiçbir zaman inkar edemem ama Seni kalbimden bir an olsun atamadım .