Karanlık.... Nefesim Kesiliyor!... Anne O...o beni İzliyor .. Camın Önünde bi bi kız .. Anne çabukkk eve gell korkuyorummmm .. Kimse Yokmu Burda?.. Yardımmm Edinnnnnn..... !! "...."

Yazan kısa korku hikayelerinin hiç birisi gerçek yada alıntı değildir, hepsi bana ait uydurma hikayelerdir.

Kırılırdık...yorulurduk ama bir şekilde toparlanırdık öyle değil mi? Yinede gülümserdik,yinede mutlu olurduk,yinede şükrederdik,yinede güvenirdik,yinede üzülürdük..... Güven duygusunu yıllar önce kaybetmiş psikopat bir kız...kimsenin çekemeyeceği kadar büyük acılar çekerse bu acılardan kurtulmaya çalışıp kazdığı kuyudan çıkmaya mı çalışır yoksa etrafındaki herkesi bu bok kuyusunun içine mi iter..... -{başlarda biraz acemi olsamda sonraki bölümlerde kendimi ilerlettim. Önyargınızı atarak okumanızı çok isterim.}- Tüm Hakları Jiletlerin İçinde Saklıdır.....

!!!Yazarın Notu!!! Bu yazı tamamen hayal ürünüdür ve insanları intihara teşvik etmek gibi bir amaca kesinlikle hizmet etmez; aksine bu anlamsız durumun ne kadar saçma olduğunu vurgulamak için kaleme alınmıştır. Okurun dikkati bu yönde olmalıdır. (http://www.icimdekiayi.com/bir-escinselin-intihar-mektubu.html)

10. ayın 12. günü saat 10:04'da yatağından son hızla fırladı Jenn.Bu Bay Marin'in kendini bir intihar notu bırakarak silahla kafasına sıkmasıyla aynı zamandı.Küçük Lily'in göle düşerek boğulmasıyla,karşı komşuları olan Hadley Ailesinin 5 yıllık köpeklerinin testere ile öldürülmesiyle, mahallenin dahi ve akıllı çocuğu Cody Sullivan'ın cesedinin okuldaki kazan dairesinde bulunmasıyla da aynı zamandı.Fakat Jenn de dahil mahallenin hiçbir sakini hala bundan haberdar değildi.Çünkü Bayan Marin her sabah olduğu gibi sıcak ekmek almak için fırına gitmişti,Lily'in ailesi onun 10 metre uzaklıktaki göle doğru gittiğini fark edemeyecek kadar meşguldu,Hadley'lerin köpeği nasıl olmuşsa zincirini koparıp kaçmıştı ve Cody akşam ailesine arkadaşında kalacağı yalanını söylediği için kimse onu kaybolduğunu bilmiyordu.Ve şuanlık S.T Andrew mahallesi sakinleri herzaman ki gibi mutlu bir sabaha uyanacaklarını düşünüyorlardı...