"Peki ya sen kimsin?" diye sordu kendine. O da bilmiyordu ki, karanlıktaki bir kızdı sadece. Geçmişindeki karanlık zamanlar geldi gözünün önüne. Atamadığı çığlıklarını, yaşayamadığı hayatını, çalınan geçmişini, kaybolan hayallerini hatırladı. Ve intikam almak istiyordu, körü körüne... Yaşadığı her şeyi onlara ödetmek istiyordu. Parçalanan kalbinin onarmak yerine parçaları yakmayı tercih etmişti. Artık kalpsizin biriydi, tıpkı onlar gibi, yıllardır bitmeyen bu kabusu ona yaşatanlar gibi...

Küçükken birbirlerinin sırdaşı, dostu, ve hatta da aşkı olan Zeynep ve Kerem'in hikayesi bu. İzmir'de evleri yanyana, bahçeleri birleşik iki sevgilinin hikayesi bu. Bir gün küçük kızın İstanbul'a gitmesi ve ardında ağlayan bir küçük oğlanı bırakmasının hikayesi bu. ZeyKer'in aşklarının hikayesi bu!

arkadaşlar kitabımı okuyun lütfen pişman olmazsınız.

Zeynep :gölyazı dan annesi ile birlikte babasının öldüğü yalanıyla istanbula okumak için gelen güzel, sevimli, bir kız. Bu kız sayer kolejinde okumuş ve keremle sevgili olup birbirlerine âşık olup ta evlenen, daha sonra ayrılan, yağmurun en yakın arkadaşı olan ve cihanın babasının, melisin de kardeşinin olduğunu öğrenen aynı zamanda inatçı bir kızdır. Kerem : Zeynepin eski kocası, yakışıklı, amerikadan gelen, zengin, sayer kolejinin sahibi olan, şımarık bir genç. Yağmur : sayer kolejinde bursla okuyan, durumları pek olmayan canın sevgilisi olup ta, sonradan evlenen güzel bir genç kız. Can : zengin, yakışıklı, yağmurun kocası, kerimin arkadaşı. Melis : akselin sevgilisi, dünyalar güzeli, Zeynepin kardeşi, cihanın ile tülinin kızı. Aksel : melisin sevgilisi, yakışıklı, kerimin arkadaşı ve begümün abisi, Ahmet'in oğlu. Begüm : akselin kardeşi, güzeller güzeli, sevimli şirin, barışın sevgilisi, Ahmet'in kızı. Barış : begümün sevgilisi, çoook yakışıklı bir genç.

Gökyüzü, o yalnız bir denizkızı. Deniz, o kendi içinde yalnızlığıyla savaşan bir kaptan. Peki ya Deniz'in kendisi olabilmesi için Gökyüzü'ne ihtiyacı varsa... Onların hikayesi bir mavi tonu hikayesi. Birbirlerinden aldıkları mavilikle kendileri olabiliyorlar.

Size o konuyu anlatmadım değil mi? Aslında pek duymak istemezsiniz. Klasik bir öksüz-yetim hikayesi. Gerçek annem ve babamı 5 yaşımda geçirdiğimiz bir trafik kazasında kaybettim. Beyin kanaması atlattım. Ama onları kaybettim. Üç yıl kadar yetimhanede kaldım. Öz halam, amcam, dayım veya teyzem hiçbiri bana bakmak istemediler. Hatta dedemler bile… Çoğu zaman kimsenin beni sevmediğini düşünüyorum... Üç yılın sonunda Sevim teyze veya anne ya da her neyse ve Ahmet amca beni evlat edindiler. Sekiz yaşımdan beri onlarla kalıyorum. Bana karşı çok sıcakkanlı ve samimi olmalarına rağmen pek ailem gibi hissedemiyorum onları. Hep bir şeyler eksik oluyor. ★ ☆ ★ ☆ ★ ☆ ‘’Senden nefret ettiğimi daha önce söylemiş miydim?’’ "Evet. Defalarca. Aslında günde bilmem kaç bin kez söylüyorsun.’’ ‘’Güzel. Senden nefret ediyorum. Şimdi de bilmem kaç bin birinci kez söylemiş oldum.’’

5 Yil once terk edilmis bir kiz. Ici hirs ve nefret dolu. Tek istedigi sey ona bu acilari yasatan adamdan intikam almak. 5 yil sonra istanbula 4 yasindaki oglu Emre Sayer'le intikam icin donen Zeynep bu intikam oyununda duygularina hakim ola bilicek mi? Sevdigi adam mi? yoksa intikam mi? Cok yakinda intikam sizinle!