Το εξώφυλλο απο την πολυαγαπημένη @pseudargyros ❤❤ Ποιές οι πιθανότητες να ξυπνήσεις στο αεροδρόμιο μιας ξένης χώρας χωρίς να θυμάσαι πως βρέθηκες εκεί επειδή την προηγούμενη νύχτα τα έπινες με μια παλιά γνωστή; Η Νικολέτα σε μια προσπάθειά της να ξεχάσει τον χωρισμό της, μεθάει και ξαφνικά βρίσκεται στην Ισπανία. Άγνωστο μέρος, άγνωστη γλώσσα και μέσα στην σύγχυση της συνειδητοποιεί ότι κάποιος της έκλεψε το πορτοφόλι. Την απάντηση στο ερώτημα του "πως βρέθηκα εδώ" μπορεί να το δώσει μόνο η φίλη της η Μπιάνκα.

🔥DISCLAIMER🔥: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΚΗΝΕΣ ΒΙΑΣ!(ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ, ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ) Οι δρόμοι τους χώρισαν όταν εκείνη ήταν μόλις 16 ετών. Ερωτευμένη με τον κατά δύο χρόνια μεγαλύτερο, Κώστα Θεοδώρου, ζούσαν τον εφηβικό τους έρωτα. Και οι δύο διάδοχοι πλούσιων οικογενειών, διάσημων ανθρώπων, ανθρώπων με κύρος. Όμως τα μυστικά, οι χειραγωγήσεις και τα βρώμικα παιχνίδια των μεγάλων έπαιξαν άσχημο ρόλο στην τροπή που πήρε η σχέση της Σόνιας και του Κώστα. Οι δρόμοι τους ξανασυναντιούνται σχεδόν 18 χρόνια αργότερα. Αλλά έχουν αλλάξει πολλά. Μεγάλωσαν, ωρίμασαν, άλλαξαν. Και η Σόνια πλέον είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο.

Ας παίξουμε ένα παιχνίδι 3 άτομα, 1 όπλο Ποιός θα είναι ο πρώτος που θα δεχτεί την σφαίρα στο κεφάλι; Ποιος θα είναι εκείνος που θα καταλήξει γεμάτος τύψεις,τελικά; «Η γυναίκα είναι σαν την ρώσικη ρουλέτα. Δεν έχει σημασία πόσες σφαίρες απέφυγες ή πόσες βρέθηκαν να σου κλέβουν την ανάσα και να σε κάνουν να ιδρώνεις,στο τέλος της ημέρας, η θανατηφόρα σφαίρα πάντα θα σε βρίσκει. Είναι απλά ο νόμος του όπλου της Αγάπης.» -Αλεξάντερ Ιβανόβ//Ρώσικη Ρουλέτα «Δεν μου αρέσει ο κίνδυνος. Μου αρέσει η αντίδραση του ατόμου μπροστά μου ,όταν φοβάται. Όταν νιώθει πως κινδυνεύει. Και η ρώσικη ρουλέτα μου δίνει την δυνατότητα να παρακολουθήσω αυτές τις αντιδράσεις πολλές φορες.» -Μαργκαρίτα Βορομπιόβα//Ρώσικη Ρουλέτα Κόντρες, ανταγωνισμός,βρώμικα παιχνίδια και ένας έρωτας που δεν θα έπρεπε να υπάρξει. Όλα θα παίξουν ρόλο. Ποιος θα βγει κερδισμένος και τι θα πάθει ο χαμένος;

«Πυροβολησε την!» ουρλιαξε με οση δυναμη ειχε και ημουν σιγουρη πως οι χορδες του εγδαραν τον λαιμο του. Τον κοιταξα. «Καν'το μωρο μου» τον προκαλεσα χαμογελωντας. Τον εβαζα σε πολυ δυσκολη θεση. Ειχα προδωσει και ειχα προδωθει. «Ελα Παυλο,πυροβολησε την! Σκοτωσε τοσο κοσμο!» φωναξε και γελασα. Θα ηταν αρκετα ειρωνικο αν εγω που δολοφονουσα κοσμο,δολοφονηθω... Τον κοιταξα και δυο δακρυα ξεφυγαν απο τα ματια μου. Δεν ειχαμε μελλον τελικα,μωρο μου ...

~Άν σου έλεγα ότι ένας άνθρωπος μετά τον θάνατο του μπορεί να επιστρέψει στην γη με διαφορετική μορφή, και μπορεί να συναντήσει ίδια πρόσωπα που έχει συναντήσει σε άλλη ζωή του χωρίς καν να το ξέρει... Άλλα σπάνια θυμάται παλιές του αναμνήσεις ... θα το πίστευες ;? ~