Geçmişinden ona kalan siyah, mat bir çakmak. Hatırlayamadığı, arada bir kabusa dönüşüp onu nefes nefese uyandıran anılarla büyüdü. İntikam, damarlarında soğuk bir kan gibi akarken onu kınayan gözler karşısında boyun eğmedi hiçbir zaman. Bir kedinin kıvraklığına, panterin sessiz adımlarındaki hırçınlığına sahip. O, Alya Altun. Geçmişi, bir çift gri göz aracılığıyla gelecekle birleşirken nefret ve intikam duygularından daha farklı hisler öğrenecektir. Aşk gibi. --- Tanıtım filmi hikayenin ilk bölümünde mevcuttur.

Bir adam; yüreğinde yalnızlık ve ruhu siyahlara mahkûm... Dünyaya karşı duran ama yüreğine mağlup olan... Her şeye sahip olan bir adam Yusuf Turan Miralı... Bahar kokulu, kırmızı bir kadın yüzünden yitirebilir miydi eşsiz mantığını, şanını, şöhretini, dostunu? Bir kadın; İstanbul kadar kalabalık, İstanbul kadar hüzünlü ve aşk kadar kırmızı... Aza tamah eden, dili aşk şarabını hiç tatmamış, gözlerindeki ırmaklara ruhunu saklayan Hale Soydan... Her şeyin fazlasına sahip gibi görünen, siyahlara bulanmış bir adam yüreğini adayabilir miydi? Farklı yüreklerin, farklı dillerin ve farklı yaşamların ortak notasıydı aşkları. İmkânsızlıkların can bulduğu ateş kadar yakıcı, su kadar duru bir masal... Kocaman bir adamın, ufacık bir kadına muhtaç olması mıydı aşk? Ateş, suya dokunabilir miydi peki? Su, ateşe can verebilir miydi? Ateş ve su birbirlerini tüketmeden bir arada kalabilir miydi? Tüketen, yaralayan, eşsiz melodilerle taçlandırılmış bir ateş kadar yakıcı ve su kadar şeffaf bir aşk... İmkânsız bir aşkla bestelenmiş, duyulmamış bir senfoni... Kırmızı ile siyahın Sessizlik Senfonisi.

© Tüm Hakları Saklıdır. Karanlık Aşk ile başlayan macera Veliahtlar ile devam ediyor! Asal, Masal, Hale ve yoncanın dördüncü yaprağı Bahar... Üç yapraklı olduğunu sanan yonca dördüncü yaprağını keşfettiğinde hayatın kanayan dizlerinden çok daha fazlası olduğunu öğrenecekti. Yaprakların her biri, kendi hikayelerini yazmak isteyince dostlukları ve aşkları ile sınanacaklardı. * * * Dirseğimin üzerinde doğrulunca baktığım yerin çim değil de yoncalardan oluşan bir alan olduğunu fark ettim. "Batıl inançlarım yoktur ama hiç kimseyi de basit bir karahindibadan şans isterken görmedim. Şansa ihtiyacın varsa dört yapraklı yoncaya sahip olmalısın." Beni duymuş muydu? Ne yaptığımı görmüş müydü? Onu bunu bırak, inanmamasına rağmen benim için dört yapraklı yonca mı arıyordu? "Dört yapraklı yoncaya inanmam," dedim. "Çünkü daha önce hiç görmedim." "Bence şansı getiren, dördüncü yaprak."

O bir melekti ama kanatları, Beyaz değildi siyahtı. İyi değildi kötüydü. Masum değildi tehlikeliydi. Çatışmaları başlatan ve bitiren o melek, Bir koruyucu melekti.

Bedenim iki tane olabilir ama içimdeki kalp tektir. Ruhum ateştir. Aşkım serindir. Aynada görünen yüzümü değil Kalbimi gör, kalbimi sev... O kalp sonsuza kadar senindir...

Bir kadın;bazı gerçekler ile düzeni bozulmuş,duyguları ağır bir darbeye maruz kalmış,yalnız hissetmiş,acı çekmiş,ama sadakatini kaybetmemiş. Gerçekler bir yana;onu büyüten insanlar,ki o çekinmeden ailem diyebiliyor,bir yanaydı. Dolun,güvendiği kişiler için canını bile feda edebilirdi. Bir adam;öğrendiği 'saklı' bir gerçekle her şey değişti.Bir anda olgunluk seviyesi artmış,sorumlulukları büyümüş,düzeni kökten değişmişti;ama şikayetçi miydi..Kesinlikle hayır. Selim;yeni tanıştığı oğlu için canını bile feda edebilirdi. Küçük bir çocuk.Etrafta olanları anlamak için çok küçük,küçücük.Konuşmayı bile çözememişken,anlamak güneş kadar uzaktı. Ama iki kalbin birleşmesi için zemindi,onun küçük elleri,yüreği,gözleri..Kısaca tamamı..Kağan Üvey olduğunu öğren Dolun,oğlunun varlığını geciktirmeli öğrenen Selim ve kitabın prensi Kağan... 'Bir baba en çok neyle mutlu olurdu?' 'Çocuğunun tebessümü ile.'

"Yanımızdan geçip giden adamlar var... Bir de dönüp baktıklarımız, durup izlediklerimiz... Onlar Efsunlu Adamlar... Sırası geldikçe anlatılacaklar."

"Hayatıma girdiği ilk anlarda anladım ki insan hayattayken yeniden doğabiliyormuş. Buz kesmiş kalbime dokundu sıcacık elleriyle, onunla inandım ki eğer insan isterse kalbin buzlarını ertip mevsimlere dönüştüre biliyormuş. Tüm acılarda onunla tanıştım. En doruklarda yaşadım hislerimi. Her gece ayrı ayrı hayaller kurdum, Benle mutlu olmasını dilerken başkalarıyla gülmesi cok canımı acıtmıştı ama o kadar güzel gülüyordu ki nasıl kıyabilirdim gülüşlerine" titrek bir nefes alarak devem ettim "Hergün ayrı bir sonsuzluğa yol alıyorum onunla. Bu kadar yakın olup dokunamamak, nefesini tenimde hissedememek çok zor geliyor.Içimde en derinlerde ki yerleri bile paramparça ediyor. Ben ona aşık değilim aşk beni sev der, ben beni sevsin istemiyorum ki arada gülümsesin kafî. Ona aşık değilim onun her bir zerresini seviyorum. "Suya aşık ateşler, aşığına kavuşunca ölür" -Tüm hakları Rüzgar'ın kalbinin en derinliklerinde saklıdır-

Aşk sonsuzdur,tabi sonsuzluğu oluşturabilene,Demir..Güneş..Onlar birlikte ölümsüzlüğün en dibinde yaşıyorlar.Geride bıraktıkları bir çift ağlayan göz ile.İşte aşk yaraya basılan tuza gibidir.Acıtır...Yakar...Ama iyi gelir. "Güzelim,ben seni bende,beni sende gördüm.Sen kaybolan bensin..."Diyen bir çift göze gülümsedim. ''Kalbimi bedenimden söküp senin avucuna vermek istiyorum. O senindir çünkü; senindir artık. Sen ruhumda başladın ve bütün vücudumu kapladın. Bütün vücudum sen artık.'' ©Tüm hakları saklıdır.