2014 yılında yazmaya başladığım ve içerisinde gereksiz fikirlerimi barındırdığım bir karalama defteri. P.E.K ailesine hoş geldiniz.

-Şu inadını yen artık! -Hayır senin hiçbirşeyin olmayacağım...

İlginç, komik ve tamda size göre sözler için bu kitabı okumanızı tavsiye ederim ^.^

Kötü bir geçmişi olan kötü bir kızın iyi ve saf bir çocukla tanışarak geçmişini ve içindeki kötülüğü yok etme hikayesi ... TATLI ÇOCUK İLE BELALI KIZIN HİKAYESİ...

Bir isim. Ne kadar zor olabilir? Tek bir sözcük hayatınızı ne kadar değiştirebilir? İşte bu, dedi içimdeki ses heyecanla. Araz de ve mutlu ol. Eğer biriyle olacaksan bu Kerem olmalı, dedi vicdanım. Bence biraz zaman istemen daha mantıklı olur, dedi hala düşünebilen yanım. Peki siz benim sevgili dert ortaklarım; sizi hak edenle mi sizi mutlu edenle mi birlikte olurdunuz? Ben mi? Ben biraz bencilim galiba. Sıradan bir kötü çocuk-iyi kız hikayesi değil, bu hikayede kötü görünen çocukların aslında kötü olmadıklarını anlatmaya çalıştım. Aslında, o gibi çocuklar hepimizden daha kırılmışlardır. Umarım beğenirsiniz, sizin için yazıyorum. Teşekkür ederim :)

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Tanıtım: Merhaba ben Alex. Fazla zayıfım ve bu yüzden ortamlarda dışlanıyorum. Sadece bir tane arkadaşım var o da annem. Babamı 1 ay önce kaybettim. Babamı kaybettiğimizde bu büyük -iki kişi için- eve yerleştik. Evimizde bir bodrum katı var ve en sevdiğim oda orada. Okula başlayalı 1 ay oldu ve okulumdan da nefret ediyorum. Kızlar güzel ve erkekler çok yakışıklı. Tabi ki kimse bana bakacak değil. Güzel olmadığım ve cılız olduğum için.