"Lanet olası beşik kertmesi yüzünden evlendik. Az bakımlı ol senin yüzünden rezil oluyorum" dedi. Gözümden bir damla yaş düşüp "ö-önemli olan iç güzellik" dedim. Alayla kahkaha atıp "sevişirken iç güzelliğe bakılmıyor rahibe" dedi. Batuhan'a birşey demeden sessizce merdivenden yukarı çıkmaya başladım. Merdivenlerden çıkarken kendi kendime kısık sesimle hırsla konuşmaya başladım. "Evet Batuhan bakımlı güzel bir kadın olacağım! Sende benim peşimden koşacaksın! Ama pişman olcaksın! Çünkü huyum öyle bir değişecekki gözlerin, kulakların, ellerin ve en önemlisi KALBİN benim iç güzelliğimi arayacak! İşte o gün kaybediceksin!"

Bu hikaye alıntıdır.

Draco ve Hermione yıllardır birbirlerine düşmanlardı. Ne olduysa bu son yıl olmuştu. Birbirlerini artık düşman olarak görmüyorlardı. Her şey onlar için daha farklıydı artık. Çevrelerindeki insanlar onların bu durumuna ne diyecekti ? Şüphesiz hepsi bu durumdan nefret edecekti. Düşman olan Slytherin'ler ve Gryffindor'lar bu durumu çok garip bulacaklardı. Onlar da bunu gizli tutmaya karar verdiler. Kimsenin öğrenmemesi gereken gizli bir aşktı bu,Yani çoğu kimsenin.

Merhaba Sevgili Wattpad Yazarları Bu Benim İlk Dramione Hikayem Ve Hikayemin Başrolü Draco Malfoy İle Hermione Granger'ın.Kısa Ve Öz Konusunun Özetine Gelince ; Hogwarts'ın son yılıdır ve büyük savaş bitmiştir.Lord Voldemort Ölmüştür Ya da Herkes Onun Öldüğünü Sanmıştır.Savaşta Çok Kayıplar Verilmiştir.Sağ Kurtulanlar İse Yaşamlarına Kaldıkları Yerden Devam Etmektedirler.Herşey Yine Eskisi Gibi Gözükse de Değişen Tek Şey Öğrencilerin Birbirlerine Duydukları Hisleri Olacaktır.Fakat Herşeyin Bedeli Olduğu Gibi Bunun da Bir Bedeli Olacaktır Herkese Keyifli Okumalar Diliyorum Umarım Beğenirsiniz Beğenirseniz Bunu Beğeni Ve Oylarınızla Göstermenizi Rica Ediyorum Saygılarımla Diyerek Hikayeme Başlıyorum.

Genç adam biraz kafasını toplayınca genç kıza baktı. Sanki ilk defa görüyordu genç kızı. Savaşın Aslarından biri. Altın Üçlü’nün dayanağı. Lordun en çok nefret ettiği ama zekasına saygı duyduğu kız. Savaş başlar başlamaz ölüm emrini ilk alacak insan. Ama bu kız her şeyi göze alarak hayata gülmüyor muydu? Ölüme bile bile meydan okumuyor muydu? Umudu temsil eden her şey genç kızda birleşmişti adeta.

Yalnızlık...Yalnızım ben.Hep yalnızımdır zaten.Sende yalnızsındır aslında ne kadar inkar etsende öylesindir kimsesiz bir ucube.En azından ben kendimi öyle avutuyorum.Bende başka ucubelerde var kimsesiz annesi babası tarafından sevilmemiş bir yetimhaneye terk edilmiş.Sırf farklı diye...Ben siz sıradan insanların değimiyle bir hokkobazım...O küçük beyinlerinizde beni hokkobaz olarak görüyor olabilirsiniz ama bana göre sizi birkaç asa hareketim ile yerlebir edecek yaşıtları arasındaki en güçlü cadıyım.Belki beni tanımıyorsunuzdur ama artık çok geç artık beni tanımak zorundasınız.Ben HERMİONE JEAN GRANGER...

Savaş sonrası Hermione Granger'ın Hogwarts'a geri dönmesi..

Bu hikaye bir facebook sitesinden alıntıdır.Yazardan izinlidir.Gerçek yazar @AnnabethLily 'dir.

Draco Malfoy, yıllar önce kaybetmiş olduğu en yakın 'arkadaşını' tekrar karşısında gördüğünde hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını tahmin edebiliyordu.

Hiçbir zaman görevler görev olarak kalamazdı, zaten.