May isang pinaniniwalaang alamat ng Karagatan na kung saan may mga sirenang nagbabantay ng mahiwagang Perlas sa Hilaga, Timog, Silangan at Kanluran ng Pilipinas. Sa tuwing kabilugan ng buwan ay nag-aalay ng buhay ng tao ang mga sirenang iyon para sa Karagatan. Sa loob ng ilang libong taon ay napanatili ang pangangalaga sa mahiwagang Perlas hanggang sa isang gabi ay ninakaw ng isang pilyong binata na kilalang manggagantso ang perlas ng Kanluran na binabantayan ni Sirene. Isang mahiwagang perlas, isang mamamatay-tao na Sirena, isang pilyong manggagantso na binata, isang hapon na kapitan ng barko, at ang paparating na Ikalawang Digmaang Pandaigdig (World War II). Ang istoryang ito ay panahon pa ng pananakop ng mga Hapones sa Pilipinas. Date Written: November 15, 2017 Date Finished: July 10, 2018

Naniniwala ka ba sa mga diwata? Kay Bathala? Sa mga maligno o kaya ay sa mangkukulam, multo at engkanto? Sa panahon ng mga gadgets at makabagong industriya, bibihira na lang ang naniniwala sa mga iyon. Sabi nga ng karamihan, kathang isip na lang at nilimot na ng panahon. Pero hindi si Amber. Totoong naniniwala siya sa mga lamang-lupa, maligno, at sa mga kakaibang nilalang sa bundok kaya nga talagang hindi siya nagpapigil at gusto niyang isampal sa mga kakilala niya na hindi siya nababaliw at totoo ang mga nilikha na iyon. Isang kakaibang libro ang nabasa niya at unang kita pa lang niya sa drawing ni Bathalang Dimakulu ay talagang nabighani na siya sa taglay nitong kaguwapuhan. Maraming mga balita na totoong tao si Bathalang Dimakulu na dino-diyos ng isang tribu sa mabundok na parte ng Central Luzon. Hanggang sa marating niya ang bundok Tibuklu. At doon niya napatunayan na hindi siya nababaliw. Dahil sa gitna ng kagubatan, sa pusod ng bundok Tibuklu ay nasa harapan niya si Bathalang Dimakulu at mas guwapo pala siya sa personal kesa sa drawing lang.