"Sen ..." dedi adam boğazındaki acı tortuyu bastırmaya çalışarak; "Sen benim en karanlık odalarıma girip, hiç sevilmemiş saçlarıma dokundun." Sigarasını içine bir kez daha çekerken; kısık gözleri kızın beyaz, küçük, kemikli ellerine kaydı. "Ve ben bu elleri hiç bırakmayacağım."

Jimin, Soo Min'in gözlerine bakıp gülümsedi. "Çok bencilsin." Soo Min kaşlarını çattı. "Benimle nasıl böyle konuşursun?" Jimin kızın alaycı tavrına aldırış etmeden elini kızın saçında gezdirdi. "Bana sürekli surat asıyorsun. Ben senin gülüşünü görmek istiyorum. Beni bundan mahrum edemezsin." Soo Min elini iterken kaşlarını daha çok çattı. "Benim bir sevgilim olduğunu biliyorsun. Neden benimle oynuyorsun?" Jimin ellerini göğsünde kavuşturup kızı süzdü. "Çünkü sen bu zengin züppelerin okuluna geldiğim saniye hırsızlık yaptın. Sen benim kabimi çaldın. Ve Soo Min. Senin bana karşı bencil olmaya hakkın yok."

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın