Klişe kokan bu wattpad ortamında bir kitabın klişe olup olmadığını anlamak istiyorsanız,cevap tam da burada.Sizce de,artık fazla sıkıcı değiller mi?

26.05.2018 #komiksözler = 2 🥈

Devrim Altun. Bu benim. Devrim ismini hakkıyla taşıyorum çünkü 'devrim' sayılabilecek işlere imza attığım söylenebilir. Mesela, yatılı bir erkek kolejindeki tek kızım. Mesela oda arkadaşım bir erkek, en değişiğinden, yakışıklısından, üstelik yavaş yavaş fark ettiğim gibi, oldukça karanlığından. Ve mesela hayatım çok garip bir yöne doğru gidiyor. "Kötü kararlar iyi hikayelere yol açar." *Kitap 2017 yılında epsilon yayınevi ile basılmıştır, fakat wattpad üzerinden okuyabilirsiniz. 1,2 ve 3. kitap bulunmaktadır.

Ağlamaya başladı. "Ne sandın lan sen beni? Git ilk önce vurduğun çocuğun kim olduğunu öğren, sonra gelip bana hesap sorarsın. Yeter be yeter... Sen hayatıma girdiğinden beri hiç ağlamadığım kadar ağladım. Kendime bir söz vermiştim, senin yüzünden bir daha ağlamayacağıma dair ama yine aynı, gördüğün gibi işte. " Hıçkırarak ağlamaya devam etti. Konuşmaya çalıştığımda ise "Kapa o sikik çeneni. Sürtük değilim ben. İnanmıştım senin içinde bir yerlerde gerçekten iyi bir Emir olduğuna. Yine hayal kırıklığı. Ya seni tanıdığım güne lanet olsun. Acıdan başka bir şey yaşatmadın bana. Piçin, şerefsizin tekisin. Ağzımı yormama bile değmezsin. Al işte istediğin gibi siktir olup gidiyorum. Ne halin varsa gör. Bundan sonra ben yokum Emir Onat." dedi ve gitti...

Hayatın başladığı gibi biterse ne yaparsın??

Aşık olmaktan bu kadar çok korkarken, bir o kadar da yakın olabilir miydi? Kim bilir? Belki de aşktan korkmasının bir sebebi vardır. Keşke kimse söylemeseydi ölüm diye bir şey olduğunu. Belki o zaman her şey toz pembe olabilirdi. Küçük bir çocuk bilmez... Ölüm diye bir şey olduğunu. Ama üzgünüm... Artık büyüdük... Sen karşılıksız tüm kalbinle seviyorsun. Karşındaki ise senin onu ne kadar çok sevdiğini göremeyecek kadar kör. İnsanlara gözleri görmüyor 'Kör' diyorsunuz ama aslında gözleri görende görmüyor. Çok acıyor sol tarafım... Kimse yardım etmiyor...Geçmiyor...Gün geçtikçe sol tarafım daha çok acıyor... Karmaşık, çok karmaşık bir hikaye... Bu hikayede kim üzülecek? Kim mutlu olacak? Veya kime ne olacak? En önemlisi 'SON NOKTA' yı' kim koyacak? © Tüm Telif Hakları Şahsıma Aittir.

Asırlar önce olan bir savaş yüzünden ortaya çıkan karanlık hastalıktan tüm insanlık yok mu olacak? Yoksa kurtuluş var mı?

Hayat iki kirpik arasında acılı bir mesafe. Bazıları bu yolun sonunda çeker acıyı, bazıları doğarken, bazıları hiç çekmez, bazıları onunla yaşar... Eylül kurtulamadı vedanın olduğu bir dünyada acılı sonlardan. Korkusuz yürür bazıları bu yollarda; koşulsuz, şartsız. Yağız koştu her kötü sonun peşinden onu da içindeki fırtınaya çekerken... Bir ölüm şarkısı fısıldanır bazı kulaklara, ölüm değildir bu, bundan sonraki hayatını yansıtır sana. "Hayatına hiç girmemeliydim. Ben uzaktan yakıştım senin yanına. Yaklaşırsam ikimiz de yanardık. Ben kül oldum ama hala seni yakmaya devam ediyorum. Kimsenin söndürmesine de izin vermiyorum, ben de söndürmüyorum. Tam buz tutacağım dediğin anda daha da harlanıyor ateşim, sönmek bilmeyen ateşini daha da alevlendiriyorum. Peki sönmüş bir kül alevli bir yangının başlangıcı olur mu? Özür dilerim güzelim, ben senin başlangıcın oldum..." Tüm hakları Epsilon Yayınları'na devredilmiştir. İsim, konu ve kapak çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Kaynak gösterilerek tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz.