Reyhan hayalindeki meslek olan aşçılığı yapmak için ailesiyle seçtiği bölümü birincilikle bitirmek zorundaydı. Olmak istediği şehirde en ünlü mimarlık firmasından teklif alabilmesi buna bağlıydı. Bitirdi de. İstanbul'a gitmek için daha önce hiç binmediği uçağa, üç abisinden biri peşine takılmasın diye birinci sınıf biletle bindi. Bir buçuk saat sürecek yolculukta, uçak korkusundan dolayı yanındaki koltuğun şanslı(?!) sahibinin kabusu olmasıyla havadaki gaz dengesi, aşkla mı nefretle mi yer değiştirecekti? Peki bu adama rahatlamak için anlattıkları, aslında asla anlatmaması gerekenlerse... O zaman İstanbul'da olmak Reyhan'ın hayalinde olduğu kadar mükemmel mi olacaktı yoksa aleyhinde delil olarak mı kullanılacaktı?

Soymak için girdiği evde Duygu'yu beklemediği bir sürpriz karşıladı. Elinde gösterdiği telefonda yazılı numara 155 olan ev sahibinin başparmağı arama tuşunda, ateş eden gözleri kadındaydı. Yapması gereken seçim basitti. Ya yıllar boyu sürecek hapishane, ya zenginlik içinde ev hapsi. Seçim basit, seçmek zordu. Duygu için özgürlük tanımadığı bir adamın boyunduruğuna girmek olabilir miydi?

♡

Bir adam var; nefret dolu, hırs dolu, geçmişinin mahkumu yaşayan. Bir kadın var; hayat dolu, huzur dolu, sabır dolu geleceğine tutunarak yaşayan. Hayalleri ölmüş biri, hayalleri olan birine aşık olursa ne olurdu ki? ''Kapak tasarım busra_ari <3''

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

[Aşkın Tatları Serisi - 3] Hikayemizi yıllar önce yazmaya başlamıştık, sadece farkında değildik. Aşk bizim için başta tuzlu kahve gibiydi. Ama bazı gerçekler her şeyi değiştirdi. Köpüksüz kahvesini içmeyen biri için kahvenin köpüğü haline geldi...

[Aşkın Tatları Serisi - 2] "Zannediyorduk ki tesadüfler, rastgele, plansız gerçekleşen olaylardı. Ama bilmiyorduk ki tesadüfleri aslında hayat özenle planlardı ve bizim aklımızın yetmeyeceği ince hesaplar yapardı. Diğer günlerden pek de farklı olmayan bir günde, yabancı bir adamın üzerine vişne suyu dökmüş olmam öylesine denk gelmiş gibi görünüyordu ama o kişi Onur Derman çıkmış, hayatımı baştan aşağı tekrar çizmişti. Ve şimdi düşünmeden edemiyordum. Kaç yüzyıldır karşılaşmamız planlanıyordu?"

[Aşkın Tatları Serisi - 1] Bir lezzet düşünün. Biraz yaramaz, boyuyla romantikliği doğru orantıda, yaptığı birbirinden leziz yemeklerle birlikte parmaklarınızı da yiyeceğiniz bir adamı alın, bırakın içine. Yanına da bazen tutamadığı bazen de açamadığı dili olan, minyonluğuyla kombinlediği kıvırcık saçlarını sevimli utangaçlığıyla savuran tatlı bir kadını harmanlayın. İki adet bisikleti de eklemeyi unutmayın tabi ki bu muhteşem lezzete. Ve tabi yanlarına da sevgili edasıyla sahiplenen kıskanç bir köpek ile prenses edasıyla süzülen uykucu bir kedi... Eh, biz adına Orta Şekerli diyelim ama bol şekerli olsun içi!

EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAPLAŞTIRILMIŞTIR. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE. Bir beden, iki kimlik. Cenk'i alt edip hayatını geri kazanmak için Bora'nın aklına uyan Derin, akıl hastanesindeki Kumsal'ın kimliğine bürünür ve kendisini birdenbire acımasız oyunların ortasında bulur. Savaş Atan'la olan oyunu kurallarına göre oynamak zorundadır amma kurallardan bihaberdir. Kısa zamanda Boğaç'ın desteği ve kıvrak zekasıyla Savaş'ı tam avucunun içine alacağını düşünürken Kumsal'ın gizlice oyunlara dahil olmasıyla tüm planları suya düşer. Bu akıl almaz oyunları okurken hayal gücünüzün sınırlarının zorlandığını hisseceksiniz. Aşk, nefret, tutku, acı, ölüm hepsi bir arada.

Daha çok küçüktü o. Evlenemeyecek kadar küçük... Derler ki; Balığa denizden başkası azaptır... Abisi için hayatından vazgeçen, Annesinin adağını yerine getiren, Denizden çıkmış, karada hayat bulmak için çırpınan balıktı o... Artukluoğlu Konağının o gün başında karabulutlar geziniyordu. Oğulları Beşir'in geleceği gün her şey dört dörtlük hazırlanmıştı. Ama o feci kaza Artukluoğlu Konağındaki herkesi mahvetmişti. Beşir'in durumunun kötü olduğunu ve ölme olasılığının yüksek olduğunu duyan Hanım Aliye ve Ağa Mahmut perişan içindeydi. Ama Hanım Aliye'nin aklına bir şey gelmişti, bir adak... Daha üç yaşındaki Şirin'i adağa sürgün etmişti. Gözyaşları içinde adağını dile getirdi. "Allah'ım eğer oğlum hayatta kalırsa kızım Şirin'in adını Berdel diye değiştirip, adıyla aynı kaderi yaşatacağıma dair söz veriyorum, n'olursun oğlum hayata tutunsun," dedi adağında. Artukluoğlu konağının tek kızı olan Şirin'in kaderi daha o çok küçükken çizilmişti. Abisinin kazasından sonra annesinin adadığı adakla hayatı değişmişti. Değişen şey sadece hayatı değildi. Şirin'in adı da artık Berdel'di. Daha üç yaşında iken bu kaderi çizildi... Çok eski bir âdet olan berdel, Artukluoğlu konağının hanımı Aliye'nin aklına gelmişti o kaza günü. Oğlu için kızından vazgeçmek zorundaydı. Kızını, oğluna gelin alacağı kişinin kardeşi ile evlendirecek ve adadığı o adak yerine gelecekti. Şu çirkin yüzlü dünya da piyon olarak kullanılmaya layık görülen kişiydi o... Üzerine giyeceği gelinlik kefen, Gelin gideceği o ev mezar, Orada çekecekleri ise üzerine atılacak toprakdı ona. ^Haremine girmem!!! Hele seninle halvete hiç!^