Büyük aşklar nefretle mi başlar? Ah, çok saçma. Aşk diye bir şey yoktur. Hem de nefret ile başlıyanı hiç yoktur. Yani en azından ben öyle zannediyordum. Ta ki karşıma Kerem Sayer çıkana kadar ve beni mahvedene kadar. O kadar nefret doluydum ki ona, ama ilk başta anlamamıştım bunun aşk olduğunu, aşk hakkında en ufak bir fikrim bile yoktu.

Vücudumun her bir noktası sızlıyordu. Daha ne olduğunu anlamadan bir elini boğazıma dayadı. Az önceki eğlenen ifadesinden eser yoktu. Gayet ciddi ve korkutucuydu ve dişlerinin arasından tıslayarak konuştu. "İlk okul kuralı Savaş bir şey sorarsa cevabını mutlaka alır..." NOT: ✖Güneşin Kızları karakterleri vardır. Ama hikaye tamamen farklıdır. ✖İlk on bölümden sonra bölümler uzun yazılmıştır. ©Tüm hakları saklıdır.

"Hani hep olur ya kitaplarda! Oğlan kötü çocuktur! Böyle bir cadde, mekân gibi bir yer falan vardır! Oranın sahibidir! Herkes önünde eğilir falan! Sonra bir kız çıkar! Böyle masum iyi niyetlidir melekler gibi prenses gibi-" Ada tam kendi hayatıyla kitapları özdeşleştiriyordu ki Emre'nin sinir bozucu sesiyle lafı yarıda kesildi, "1)Biz gerçek hayattayız. 2)Ben kötü çocuk değilim. 3)İşim gücüm yok cadde sahibi mi olacağım? 4)Millet niye benim önümde eğilsin? 5)Senden prenses ya da melek olmaz. Olsa olsa cadı olur. Ve söylemeyi unuttuğun şık, 6)Ben âşık olmam." Dolan gözlerini kapattı kız. Bir süre öylece yürüdü. "Öküzsün biliyorsun değil mi?" dedi sinirle. Emre her ne kadar içinden 'Ama bu öküze âşıksın.' Dese de dışından, "Bunu bilmene rağmen peşimden geldiğine göre mazoşist olmalısın." Dedi pişkince sırıtarak. Ardından hızlıca önden yürümesine devam etti. Bu herif nasıl oluyordu da her ortamda bu kadar mükemmel gözükebiliyordu?! ************ "Öküzlükte mastır yapmış bir insansın!" dedi kız güç sessizce. "Bunu zaten biliyoruz." "Evinin kapısına 'Dikkat, öküz çıkabilir!' diye bir tabela asacağım. Böylece insanlar bilgilenip gelmeyecek. İnsan hayatı söz konusu sonuçta." Emre göz devirdi, "İnsanlar senin gibi bir maymun suratlıya katlanabiliyorsa eminim bana da katlanırlar." Bu kez göz deviren Ada idi. "İnsanların senin gibi bir parazite karşı bağışıklığı olduğunu sanmıyorum." "Bana bak, alırım ayağımın altına!" dedi oğlan sinirle.

Ne Güneş, Ayı yakalar. Ne de Ay, Güneşi. Söylesenize sizce kaçan hangisi yada kovalayan. İmkansız mı? Ya Güneş Ayı yakalarsa yada Ay Güneşi... Yada herşey yok olursa... ''Güneş şimdi batıyor sonra ise Ay ortaya çıkıyor değil mi?'' Onaylarcasına başımı salladım. ''Biz sadece Güneş doğar, batar deriz Ayı unuturuz. Oysa Ayın amacı güneşi yakalayabilmektir. Ayın güneşi yakalaması ne kadar imkansız olsa da ben seni seviyorum.'' Gülerek ona baktım. ''Ne alaka şimdi Ay ile güneş.'' Sevinçle devam etti. ''İşte seni bu yüzden seviyorum başkaları için şaçma benim için hayatımdaki en doğru seçim olduğun için.'' ''Peki biliyorsun değil mi? Ay'ın Güneş'i yakalayamadığı gibi bende seni asla sevmeyeceğim. Ay Güneş'i yakalasa bile.'' Güldü ve yanıtladı. ''Beklerim. Baktım olmuyor. Ayı da yok ederim Güneş'i de!''

"Gözlerimi kapattığımda ne görüyorum biliyor musun? Yıldızları. Milyonlarca yıldız. Sonra, aklıma sen geliyorsun. Seni çok benzetiyorum yıldızlara. Onlar gibisin çünkü, parlak ve her yerde. Baktığım her yerdesin sen." ~Kahverengi Gözler~ © Bütün hakları saklıdır. / All Rights Reserved.

o gün kuzenimle beraber festivale gitmiştik.ben kuzenime:dondurma almaya gidiyorum dedim ve oda:tamm nehir git sen dedi bugün cok mutluydum cunku bu festivali bir senedir bekliyordum.bugün kimse ama kimse keyfimi bozamazdı. bunları düşünürken dondurmaciya varmistim.tam ben nasil dondurma alacağïmi söyleyecekken arkamdaki cocuk onume gecti.ve abi bana ordan bi.... sozunu tam tamamlayamadan ittirdim ve "siranı beklesene kardesim dedim. oda bana sanane dedi bakin bana sanene dedi bana biz basladik kavgaya sonra dondurmaci abi kavgayi bitirmek icin "tamam cocuklar bana ne istediginizi soyleyin ikinizede ayni anda vericem dondurmayi"ben tamam anlamminda kafami asagi yukari salladim dondurmaci amca "hadisoyleyin"dedi ben limonlu ve cikolatali dondurmayi birlikte cok seviyordum.ben tam limonluve cikolatali dedim oda limonlu ve cikolatali dedi yani ayni anda soledik.inanamiyorum bu oküzle ayni seyi sevdig

On sekiz yaşındaki Koray'ın hayattaki en büyük hayali bir gün geçmişte çok iyi bir kaptan olan babası gibi denizlere açılabilmekti.Peki Koray'ın bu hayalini kısıtlayan en büyük şey neydi ? Koray çocukluğundan beri kurduğu bu hayali gerçekleştirebilecek miydi ? Ve sorunlu bir adamın öldükten sonra ardında bıraktığı harita Koray'ı nasıl bir tehlikenin içine sokacaktı ? Macera sevenler için ADA...