Bir varoluş hikâyesi... Günlüklerden günümüze ulaşan... Sahip olduklarınız size yetmiyor mu? Öyleyse sizi kendi hikâyeme davet ediyorum. Belki de şükretmeniz gereken bir hayata sahipsinizdir. Yanımda olmanıza ihtiyacım var ☁️ Herkes gibi benim de bir hikâyem var ama biraz farklı sanki... Çocukluğum bulutlara olan aşkımla geçti, gençliğim de öyle ve şimdi ben hâlâ bulutlara aşık bir adamım... Belki de buluttan bir adamım. Kimsenin sevmediği, kimsenin yanında istemediği bir adam. Tükenmiş, çaresiz ve aptal. Evet aptalım. İnsanın kendini aptal hissettiği anlar olur. Ben o anları pek sık bir şekilde yaşıyorum. Kalbim buluttan çünkü ve her kırıldığında utanmadan döküyor yağmurlarını... Sonra bir gökkuşağı çıkıyor ortaya ve ben ona aşık oluyorum. Artık ağlamadan onu göremem. Bu da böyle bir masal işte. Bulutlarımdan yaşlar düşer ve güneş doğar ansızın sonrası sen... Bembeyaz bir bulutun hayatına renk katarsın ama kalır mısın benimle? Bilmiyorum. Aptal bir aşık gibiyim, yeri belirsiz bir bulut gibiyim... Ben buluttan bir adamım, peki sen? Sen, ben ağlamadan gökkuşağı olabilir misin?

" Yoruldum, bu defa gerçekten yorgun düştüm. Direniyorum, o kadar ağır geliyor ki her şey... Sadece, haketmedim diyebiliyorum. İnsan haketmedikleriyle yaşıyormuş bunu da öğrendim. Beni bu kabustan çekip çıkaran kim olacak? " (Gece Demir) Bazen yaşam ne kadar karanlık olsada umutlar her zaman aydınlıktır, içimize yansıyan hayat ne kadar acımasız olsa da bize acıyı unutturan sevdiklerimizdir. Gün gelir ve anlar ki insan, yaşadığı her şey bir yalandır! Geriye vazgeçemediği bir aşk ve kabullenemediği bir yalnızlık kalır. Ama yine de hayatta kalır. Her ne kadar yaşayamam dese de inadına dimdik kalır. "Hikaye, 01 Ağustos 2015'te yazılmaya başlanmıştır. "