"Evime ne zaman dönücem ben?!" "N'olur bırakın beni!!" "Ben eve dönmek istiyorum!" "Ben ailemi istiyorum!" Boş yere uğraşıyorum.Beni duymazlar.Niye duymak istesinler ki?!Artık onların satın aldığı bir eşya gibiydim.Adımı kullandırmıyorlardı.Sorularıma cevap vermiyorlardı... Kafamı kazıdılar ve boynuma bir damga basıp beni bu dört duvarın içine hapsettiler.Kıyafetlerim bile üstümde değildi.Benden herşeyimi aldılar. BENDEN AİLEMİ ALDILAR!!! Ve şimdi ben buna karşı hiçbir şey yapamıyorum.Sadece burada oturup duvarlara vurup bağırmaktan başka. Benden istedikleri bir şey vardı ve bunun doğum lekemle bir alakası vardı. Ben Yirmi Bir numara.Ve bu benim hikayem... Hikaye stili;Sonic

"Masum bir kızdım ben...Taa ki o güne kadar.Hayatımı tümden değiştirdi.Normal yaşantım annenim ölümü ve babamın kaçırılmasıyla değişti.Yıllar boyunca onları aradım.Onlar için katil oldum bende.Dünyada ki birkaç böceği öldürdüm.Sonuçta aldığım ödül ne peki?Asitin içinde yanmak...Ne harika!..." Not;"Dark Sonic'in Günlükleri" 'ni okumayan bilmez...

Karşımdaysa kırmızı gözlü,siyah dikenli,eğrik kulaklı bir kirpi duruyordu.Bana çok benziyordu ama ben değildi.Sanki...benim korkuluyu rüyamdı...

Bir insanın sihirli güçleri olabilir mi?Bunu bir kolyeyle ortaya çıkarta bilir mi?Aşk ve Dostluk Ölüm ü yenebilir ve ona karşı direnebilir mi?...