Krótka opowieść o tym, dlaczego chłopcy ze słonecznikami, wstawione nastolatki ani w ogóle nikt nie powinien błąkać się po ciemnym lesie.

Dwoje ludzi. A pomiędzy nimi - 131 kilometrów. Wiele to czy niewiele? Wszystko zależy od punktu widzenia.

Jett Ailya po dziesięciu latach wraca do rodzinnego, prowincjonalnego Choolumpo, gdzie wszyscy wszystko o siebie wiedzą. Nie jest już jednak tą samą dziewczyną co kiedyś, a z sobą przywiozła bagaż trudnych doświadczeń... i garść sekretów. W Choolumpo ma nadzieje ukoić duszę i odpocząć od gwarnego Bangkoku, gdzie wiodła życie fotomodelki. Jednak, czy to możliwe, gdy w miasteczku spotyka młodzieńczą miłość? Arato Viratii nie zapomniał o swojej pierwszej miłości i jest gotowy odbudować znajomość z kobietą. Ona zresztą też wciąż go kocha. Do tego, w ukochanym, rodzinnym domu Ailyi, mieszka bardzo przystojny młodzieniec, McDichan Lavan - on i jego ptaki zaczynają fascynować kobietę do tego stopnia, że nie poznaje już samej siebie. Bez względu na to, w którą stronę wiodą ją uczucia, Ailyia wie jedno - może kochać tylko przez chwile. • Uwaga: w powieści mogą występować treści +18 • Tylko przez chwilę ® Tea Amo 2016

Bycie siedemnastolatką jest trudne. Bycie siedemnastolatką w rodzinie Langdonów jest jeszcze trudniejsze. Bycie siedemnastoletnią Audrey Langdon- to koszmar. Drey wydaje się, że wraz z przygotowaniami do ślubu jej najstarszej siostry stała się drugoplanową postacią w pięknej bajce, kiedy tak naprawdę, jest główną bohaterką swojej własnej historii. Usytuowanej w drogiej willi bogatych rodziców, wśród pieniędzy, wpływów, ludzi fałszywych, ale i takich na których można polegać. Wśród całego weselnego zamieszania, Drey będzie starała odnaleźć samą siebie, a może uda jej się odkryć coś więcej...

Wszyscy dobrze znamy tą opowieść: Hades, król śmierci zakochał się w pięknej Korze, córce nieba i ziemi. Bezdusznie porwał ją i ukrył w czeluściach świata zmarłych, jej światło zatrzymując jedynie dla siebie. Ale co powiecie, jeśli stwierdzę, że nie jest to do końca prawdziwa wersja tej historii? I co ważniejsze - co się stanie, jeśli to nie jest jej koniec? //malik//

"Je­den płomień może rozpętać pożar. Je­den człowiek może rozpętać piekło." O zabłąkanych duszach, które powróciły z zaświatów, pragnąc zemsty. ~*~ Książka inspirowana American Horror Story: Freak Show ©2015 Bloody_Face

Chociaż miałabym wylać z siebie ostatnią kroplę krwi. Chociaż miałabym poświęcić wszystko, co mam, nie ulęknę się. Nie upadnę. Nie przestanę walczyć, póki Oni są wśród nas. Nie przestanę walczyć, póki nie skończy się ta podziemna wojna. Zwycięstwo lub kres. Światło lub mrok. A ty? Po której stronie stoisz?

Zacząłeś pisać pełen zapału, fascynacji, pewności, że wychodzi Ci to genialnie? A nagle BACH. W pobliżu Twoich myśli pojawił się wredny chochlik, który zaczął Cię wyśmiewać, mówiąc, że wszystko, co stworzyłeś jest po prostu do bani?! Bez sensu i całkowicie do chrzanu? Spokojnie, odetchnij, każdy ma takiego chochlika i musi z nim walczyć. Ja ci daję rynsztunek, narzędzia, które możesz do tej walki wykorzystać, jeśli tylko zdecydujesz się stanąć z nim w szranki raz jeszcze. A warto! Skoro tak jak ja kochasz pisanie, skoro wciąż chcesz się w tym doskonalić. Tak. To warto.

Minoru z pozoru jest zwykłym, może trochę zbyt sarkastycznym nastolatkiem. Ma brata, przyjaciół... i od trzech lat należy do Akademii Łowców, która ma zapewnić bezpieczeństwo wszystkim ludziom na świecie. Jego rodzice zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach, a tajemniczy "wujek" od lat na niego poluje, by wykorzystać ukryte, magiczne umiejętności chłopca do niecnych celów. Kiedy Centrum wysyła jego drużynę na misję, wszystko się komplikuje. Rodzina okazuje się jego największym wrogiem, a nowy członek zespołu - silnym sprzymierzeńcem. Ale czy na pewno może zaufać nieznajomemu? *** Nazywam się Minoru Katsuma i jestem zwykłym nastolatkiem... - Oj, oj, Minoru. Nieładnie tak zaczynać od kłamstwa. - Yukiyo zacmokał z niezadowoleniem i pokręcił głową. Cóż... To się wytnie. A ten oto dziwny typ, to mój brat, który teoretycznie też jest zwykłym nastolatkiem. Ale oczywiście czysto teoretycznie! Chcecie dowiedzieć się o mnie czegoś jeszcze? ... Cóż, ja też bym nie chciał, ale takie jest życie.

Świat po wojnie nuklearnej. Nikt już nie jest niepoprawny politycznie. Nie ma rasizmu. Nie ma nienawiści [tak mówią]. Nie ma UCZUĆ. W strachu przed wybuchem kolejnych wojen władze miasta Seattle, ledwo odbudowanego na szczątkach przodków, wraz z naukowcami postanowili poddać każdego obywatela, który przekroczy 17 rok życia, ceremonii wyłączenia uczuć [mówią, że program jest dobry]. Kto nie chce poddać się ceremonii staje się Anormalem i zostaje wykluczony ze społeczeństwa [wróci jako obiekt eksperymentów].