BERDEL -Düşünsene Mizgin seni Şanlıurfa kadar sevdiğimi; Çıldırırsın!- Duyduklarından sonra genç kadının dudaklarından dökülenler sonları olmuş gibiydi. -Ez qurbanete bıvım Şanlıurfa- (Kurban olurum sana Şanlıurfa!)

Bir çikolata hayatını ne kadar değiştirebilir?

Hiç ummadığın bir anda karşına çıkar mı? Seni ellerinden tutup göğe çıkarır mı? Ya da ellerinden tutmayıp karanlığa bırakır mı?... Evet hayat böyle bir şey , o senin ummadığın anda karşına çıkar ya seni aydınlığa ya da karanlığa sürükler... Kısacası hayat şaşırtmaya bayılır... ve sen yeri gelince kendi hayatında başrol olacağın yerde sadece seyirci olursun

Çağrı'nın annesinden sonra tutunduğu dal Demir'di. Demir'in hayatındaki tek doğruydu Çağrı. Klasik mafya hikayelerinin standartlarını aşan, burun kırmalı ve beyin kanatmalı bir macera. Demir'in karanlık dünyası, Çağrı'nın kırık kalbi, Emir'in yemekleri... Bu adamın hayatında siyah sadece dekordan oluşuyordu. Beyazın masum olduğuna nasıl inanabilirdik ki, uyuşturucu bile beyazken? Unutmadan; haram.

Özel bir üniversitede burslu okuyan Eylül, sakarlıkları ile hayatının daha güzel bir yer olacağını henüz bilmemektedir. Bu arada hayatında oluşan gelişmeleri kaleme aldığı masalımsı bir blog yazmaya başlar: "Bir küçük Eylül masalı" İşte asıl hikaye burdan sonra başlıyor, Eylül'ün eski bir masalın tozlu sayfasından gelen hayatını okumak istiyorsanız haydi hemen başlayın. Çünkü bazen masallar da son bulabiliyor... "Tüm haklarını sakladım. Kolaysa bulun bakalım

Ruhumun yarasından anılar akarken sendeledim, geçmişim geleceğimin dizginlerini eline almıştı. Beni biraz daha hissizleştirebilmek için üzerime sürüyordu elindeki bütün anıları. Ve biliyordum o anılar zihnime çarptığı anda hissizliğim daha da uzayacaktı. Kaçmalıydım, zihnime hapsettiğim geçmişimden kaçmalıydım ama hissizliğim zihnimi avuçları arasına almıştı nasıl kaçacağımı düşünemiyordum... Bir selâ sesi zihnimin kuytularından yükselirken, bir ölümün habercisi olan bu selânın tanıdıklığı bedenimi sarstı, dengemi kaybedip tökezlerken bir el belime dolandı ve geçmişine tekrardan yakalanan benim yere düşmeme engel oldu. Hissizliğim bütün bedenime yayıldı ve beni şimdiki zamandan soyutladı... Gömülü bir ölünün hediye ettiği hissizlikti bu... Şüpheli bir intiharın kan kokulu mektubuydu benim hayat hikayem...

"Ya sen hayırdır gülüm?" "Kız o ne biçim laf?" Annemle kavga ediyoruz. Neden? Yok kuma olcakmışımda o aileye çocuk getircekmişim. Neden? Çünkü ağanın ilk karısı kısır. Peki neden ben? Onu bende bilmiyorum. ❤❤❤ Final - 9 Eylül 2015

Bir erkek... Hayatın sadece eğlenceden ibaret olduğunu sanan.. Ve bir deniz perisi... Bir sebeple dünyaya gelen.. Ve bir aşk... İmkansıza çare bulmaya çalışan..

Aşk insanı değiştirir mi ? Bunun cevabını hikayenin içinde öğreneceksiniz ?

Neden bilmiyordum ama Tanrı'nın o gözlerde bulmam gerekeni kulağıma fısıldadığını hatırlıyordum. Tanrı fısıldamıştı. Uçsuz maviliklerden süzülen damlalara,bulutların göz yaşlarını akıttığı toprağa,fısıldamıştı. Ve şimdide sıra bendeydi. Tanrı,şimdi bana fısıldıyordu. Konuşacak cesareti kendimde bulamıyordum. Yine mi karşıma çıktın gülüşü siyah kokan adam ? Yine mi gözlerimi esir alacaksın ? Niye geldin ? Hadi,söyle. Korkmuyorum senden. Cesaretim yok seni sevmeye. Şiirin en güzel dizesi saçlarını koklamaya. Yok,yok işte. Ama sen... Sen hala var olamaya çalışıyor gibisin,yabancı. Sen,tıpkı siyah bir kelebeğin daha fazla yaşamak için çırpınan kanatları gibisin.Bil şunu yabancı;nefesin ben değilim. Senin nefesin ben olamam. Koyma sakın o güzel gözlerine hüznü. Dayanamam. Gecenin hüznü olma ruhuma. İlaç ol. Ruhum seni çok sevdi be yabancı. Gitme,ama git. Ya da son kez sarıl bana. Ama bir daha gelme. Bu son olsun olur mu ? Ruhunu ruhuma yakıştırma siyahlı.