Eğer isimlerimizin kaderimizi etkilediğini düşünmüyorsanız, benimle tanışmamışsınız demektir. Ben Yankı. Ya da Bay Yanık. Bilemiyorum artık. 24022016

Ben Futbol oynamaya dört yaşımda başladım babam çok ünlü bir takımda futbolcuydu ama emekli olduğu bu Yüzden benimde futbol oynamamı istedi erkek çocuğu olsaydı belki istemezdi evet bir kızım ve futbol oynuyorum bence bu gayet normal bir şey ve gayette iyi oynuyorum yeni seçildiğim takımda erkeklerle beraber oynayacağım belkide hayatımın Aşkı ile karşılaşırım... Başlama tarihi-14.07.2015-

Yeni okul yeni hayat ve AYAZ ! Acaba Derin bu yeni hayatına alışabilecek mi? En çokta AYAZ'a alışabilecek mi?

Ayrı bir eve taşınmak başta çok güzeldi. Hele ev arkadışınız en yakınınızsa. Ama sonra o evi başkaları da alır ve tanımadığınız insanlarla yaşamak zorunda kalırsınız. Alışırsınız hem de çok alışırsınız. Ve bi bakmışsınız ki onsuz yaşayamazsınız.

Hayat iki kirpik arasında acılı bir mesafe. Bazıları bu yolun sonunda çeker acıyı, bazıları doğarken, bazıları hiç çekmez, bazıları onunla yaşar... Eylül kurtulamadı vedanın olduğu bir dünyada acılı sonlardan. Korkusuz yürür bazıları bu yollarda; koşulsuz, şartsız. Yağız koştu her kötü sonun peşinden onu da içindeki fırtınaya çekerken... Bir ölüm şarkısı fısıldanır bazı kulaklara, ölüm değildir bu, bundan sonraki hayatını yansıtır sana. "Hayatına hiç girmemeliydim. Ben uzaktan yakıştım senin yanına. Yaklaşırsam ikimiz de yanardık. Ben kül oldum ama hala seni yakmaya devam ediyorum. Kimsenin söndürmesine de izin vermiyorum, ben de söndürmüyorum. Tam buz tutacağım dediğin anda daha da harlanıyor ateşim, sönmek bilmeyen ateşini daha da alevlendiriyorum. Peki sönmüş bir kül alevli bir yangının başlangıcı olur mu? Özür dilerim güzelim, ben senin başlangıcın oldum..." Tüm hakları Epsilon Yayınları'na devredilmiştir. İsim, konu ve kapak çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Kaynak gösterilerek tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz.

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

.

Tam giderken 'gerizekâlı' diye mırıldandım ama sanırım duymuştu. - ne dedin sen? - gerizekâlı dedim bi sorun mu var? - evet var söylediğin laflara dikkat et küçük yoksa kötü olur. - ayy çok korktum. -eğer dediklerine dikkat etmezsen zaten korkmalisin ama merak etme kizlara vurmam ama başka bi şey yapabilirim,dedi ve göz kırptı. Birşey? Ha o şey. NAH PİS SAPIK! ----------------------------------- Evet mira ve aras'ın hayatlarıyla karşılaşmaya hazır mısınız? Bazen eğlenceli,bazen de üzücü olan durumlar onları nasıl etkileyecek,ya da nasıl birleştirecek. ➿ KÜFÜR İÇERİR➿ UYARI- HİKAYENİN EN UFAK BİR KISMI DAHİ ÇALINIRSA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

- Sen bizim okuldaki Su değil misin ? - Hayır . Artık Su değil Kira ' yım .