"Bilseydim sana güller yerine karanfiller getirirdim.Tuttuğumuz yas biraz güzelleşirdi."

Evrenin rüzgarına kapılmış dönüyordu Dünya. Ülkelerden bir ülkede, şehirlerden bir şehirde, bu döngüye kapılmış yaşayıp giden mutlu bir ailecik vardı. 20.1.2019

"Umrumda değilsin." Bu cümleyle başlamıştı bizim hikayemiz.Ya sonra?

HOŞGELDİN PRENSES İLE KALAN BİR ÇOCUKTUM BEN. SADECE SENİN DAVETİN ÜZERİNE GELEN KÜÇÜK BİR KIZ ÇOCUĞU... HOŞGELDİNLE GELDİM ANCAK GİDEMEDİM. BANA HİÇ BİR ZAMAN HOŞÇAKAL DEMEDİN ÇÜNKÜ. BELKİ DE DESEYDİN HERŞEY DAHA FARKLI İLERLİYOR OLACAKTI VE BEN KALMAK İÇİN DİRENMEYECEKTİM. KARAR VEREMİYORUM BU İYİ BİR ŞEY Mİ , KÖTÜ BİR ŞEY Mİ ? SADECE; SADECE HOŞGELDİN PRENSES İLE KALAN BİR ÇOCUKTUM BEN... HOŞGELDİNLE GELENLERE HOŞÇAKAL DİYEMEMEK Mİ ZOR ? YOKSA YOKLUĞUNU KABULLENİP SEVMEYE DEVAM ETMEK Mİ ZOR ?

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Hiç bir şeyden haberim yokken virüsten oluşan salgın sebebiyle zombilerin ortasında yaşam mücadelesi veriyorum. Hep beraber neler olacak görelim...

(Hikayeye yeni başlayacak olan arkadaşlarım 30.Bölümden sonrası Wattpad'den kaldırılmıştır.) Her şey genç avukatın bürosuna gelen o ölüm kokan gizemli bir mektupla başlamıştı. Sicili uyuşturucu ve şiddetle dolu başarılı bir cerrah. Dağ evinde işlenen onlarca acımasız cinayet. Ve kurtarılmayı bekleyen onlarca masum insan. Ortalıkta dolaşan acımasız bir seri katilin pençesine düşen herkes ölümü ve acıyı tadarken. Genç avukat ve polisler bir kurban daha vermeden katili yakalayabilecekler mi ? Ya da onlarda mı acıyı ve ölümü tatmak zorunda kalacaklardı?

• Dünya, daha önce hiç görmediği ya da öyle sanılan yeni bir zeki yaşam formu ile tanışıyor. Devasa uzay gemisi fark edileli tam 50 yıl geçti. Bu uzun yolculuğun sonundaysa dünya tarihinde görülmemiş, vicdanların, umutların ve ırkların çarpıştığı sıra dışı bir savaş yaşanacaktı. Hayatlarını ülkelerine, savaşlara ve silahlara adamış ve bu uğurda her şeylerini kaybeden 5 mükemmel asker bu görev için seçildiler. Arayıcılar! Kaybedecek hiçbir şeyleri yoktu, birbirlerini tanıyana kadar... Sadakat, Vicdan, Sevgi, Aşk... İnsanlığa dair tüm duygular sınanacak, tüm dünya vazgeçtiğinde umut bir kez daha fısıldayacaktı. •