2010 Onu metroda gördüm. Aptal bir şapka takıyor. 2011 Bugün de evlerinin önündeki küçük çocuğa, onun resminin olduğu tabloyu verdim. Gidip evlerinin önüne koydu. Sanırım yarın, tablonun yerine koyduğu post-it'i alabileceğim. 2012 Bir süredir ortada yok. Duyduğuma göre, bir ajansta stajyer olmuş. Hala resimlerini çiziyorum. Bazen post-it'leri bakıyor. 2013 Ünlü olduğundan beri yabancı çocuğun kişiliği hakkında daha çok fikrim oldu. Hala, her hafta çizimlerimi kapının önüne bırakıyorum. 2014 4 yıl boyunca, görünmez taraf bendim ama onu görebilecek kadar şanslıydım. Seoul'e taşındığımızda, artık benimde görünen taraf olacağımdan haberim yoktu. Küçük oyunumuz yavaşca bitiyordu, bu iyi bir şey miydi? Emin değildim. to ;; @wendyinhijab

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.