Elakarayelii
Anımsıyorum sevgileri, minyatürleşiyor tüm kayıplar şehrin soluk harfleri yansıyor yüreğe ardından bir tutam ışık sızıyor içeri. Ertesi gün unutulacağını bile bile gecenin son yıldızı parlıyor gökten, içime... hala sevmeyi öğreniyorum.Yıkıntıyı hatırlıyorum, ardından sarmaşığı. Devinime çekilen küreği ve o kutsal inancı.En soğuk boşluğumda yaşattığım seni, göğsümdeki son nefesi... Hala anıyorum sensiz geçen her anı şimdi bir uçurumun kenarında kendimle beraber hayatın akışının son noktası bir son el bir son umut dokunmuşcasına öylece bekliyorum sensizliği...