Dudakları dudaklarıma mühürlendiğinde yer gök sözleşmiş gibi ikiye ayrıldı. Titreyen bacaklarım, dermansız kollarım boynunu bir yılan gibi sararken adımlarım arabaya çarpmamla son buldu. "Bu dünyada cehennem de varmış. Oysa ben sen cennetsin zannetmiştim." Soluklarımız birbirine karışırken ayrılmayan ellerimiz daha sıkı kenetlendi. Davetkâr bakışları beni içine çekerken çıkmaza giden yolları bana uzanıyordu. "Yanarsak kül oluruz demiştin, bak geriye kalmış mı parçamız?" Fısıltım gecenin zifiri karanlığına atılmış kurşun gibiydi. Omzuma dökülen saçlara hayranlıkla bakan gözler yırtıcı bir kuş gibi avına yaklaştı. Elleri yanaklarımdan belime süzülüp tekrar belimi kavradı. "Tükettiğim ateş bile sana tapardı. Kalan parçam bile sana yeniden yanardı." Bana aşık değildi, bana ölendi. (Uyarı: Yetişkin kurgudur!) •Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.•

KEMİKLER MİRASI SERİSİNİN BÜTÜN KİTAPLARI BURADADIR. KİTAPLAR BAĞIMSIZ DEĞİLDİR AMA HER KİTAP FARKLI KARAKTERLERİN HİKAYESİNİ KONU ALMAKTADIR. KİTAPLAR MAHŞER SÜRÜSÜ YEDİ MOTOSİKLET KULÜBÜ'NÜN BAŞKANI, BAŞKAN YARDIMCISI, ÇAVUŞU VE ONLARDAN İNTİKAM ALMAK İÇİN ARALARINA KARIŞAN KADIN KARAKTERLERİN KARANLIK ROMANTİZM HİKÂYESİNİ ANLATMAKTADIR. 🐉 BİRİNCİ KİTAP KEMİKLER MİRASI (SİN VE REBEL'IN HİKÂYESİ) 🐉 İKİNCİ KİTAP YALANLAR MİRASI (DEZ VE RILEY'NIN HİKÂYESİ) 🐉 ÜÇÜNCÜ KİTAP HAYALETLER MİRASI (SETH VE SAWYER'IN HİKÂYESİ) Uyarı(+18)

Zaferlerim muallak benim, yüreğime batan daima yenilgilerim. REST SERİSİ, birinci kitabıdır.

Hazar ve Efnan, bir zamanlar birbirlerini deli gibi seven, ama aileleri yüzünden aralarına kan girmiş iki sevdalı. Biri şehri terk etti, diğeri ardında kaldı, kan kalplerine bulandı, sevdaların sardı, bir unutma feryadı yaktı.

İyi kahramanlara ait masum aşkların tatmin etmediği, tehlikeyi seven ve her seferinde hikayenin kötü adamına aşık olan kadınlar için. 🌑🌙 "Planda bu yoktu yalnız." dediğimde dudaklarını birbirine bastırdı. "Haklısın." "Planımda bu yoktu."

21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (savaşçı-kralların soyundan) adam ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

Ve Tanrı tek bir ölüm sunmuştu kadına ama bu ölümü en sona bırakmıştı. Kadın her yaşadığı acıyla binlerce kez öldüğünü hissetse de hiçbiri ölüm değildi, sadece bir oyundan ibaretti. Hayatı, yaşadıkları sadece yanlış bir seçimdi. Seçimler kadını buralara getirdi, önüne binlerce yol serdi. Yaraladı, öldürdü ve tekrar diriltti. Çünkü öldürmeyen Tanrı öldürmezdi. Yaşatıyordu kadını mahkemede de söylemişti ona, 'senin ilacın yaşamda saklı' demişti. 'Bu yüzden sana ilacın için yaşam veriyorum' deyip ölümünü geri çevirmiş, erteletmişti. Herkes şaşırmıştı bu duruma ama olması gereken buydu. Kadının baştan itibaren her şeyi öğrenmesi için yazılan kader buydu. Bu kesinlikle kadın ve adamın hikayesi değildi, bu kadının hikayesiydi. Adamın ilaç olabileceği bir kadının hikayesi. Yan etkili bir ilaç... Kadının aldığı her ilaçta yaralanıp iyileşeceği ama içten içe yeniden yaralanacağı bir ilaçtı bu. Ve kadının vücuduna baktığımızda ilaç işe yarıyordu ama bir yere kadar. Sonrasını ne ilaç onarabilirdi ne de kadın. Onara bilene helal olsun denirdi. Çünkü beyazın üzerindeki kırmızılıklar ve iplikler sonsuza kadar kalacak ve iplikler yeri geldiğinde son derece sıkı bağlansa da sökülüp kırmızıyı kan gölüne dönüştürecekti. Dönüşen bu kan gölünde çıkış olmayacaktı. Ne satranç kurtarabilecekti bu oyunun sonunu ne de ilaç onarabilecekti oluk oluk akan kanı. Sadece okuyucular karmaşıklığı düzene sokacak ve hikayenin sonuna kadar dayanması için kadına güç dileyeceklerdi.

Cody, aklını kaybediyor, tıpkı hayatının aşkı Peyton'ı kaybettiği gibi.