'' Oyundu her şey ..! Eğlendik bitti işte uzatma. Yolun sonuna geldik küçük hanım. İşte şimdi ŞAH !'' Beni terk ederken ağzından çıkan cümleler bunlardı işte. Ağlayarak baktım yüzüne, sadece baktım... Dudaklarım bir şey söyleyemeyecek kadar titriyordu çünkü.. Ne birşey söyleyebildim ne de yapabildim... Ne kadar süre dondum kaldım öyle bilmiyorum. Ama kendime geldiğimde ağzımdan çıkan tek sözcük 'Peki' oldu.. ne diyebilirdim başka.. Oysaki içimde fırtınalar kopuyordu, suskun çığlıklar atıyordum, sövüyordum... Ve bir de kendime söz veriyordum o an. 'Sen Ferit YILMAZER, benim duygularımla oynadın. Oysaki bana duygularını altüst etmek yetmez, dinmez kinim... Ben Alya ÖZKAN, senin hayatını altüst edeceğim.. Çünkü unutma ki oyun Şah ile değil Mat ile biter...! -TÜM HAKLARI TARAFIMCA SAKLIDIR- 10.04.2016

Yaralar vardır; Hiç kapanmayacakmış gibi hissettiren. Yaralar vardır; Kapanmış olsa bile dokununca sızlayan. Yaralar vardır; Kapandığına dair bir iz bırakmayan. ✱ Batu ve Melis... Hayat onlara oyun oynamış ve yüreklerinde kapanmayacağını sandıkları yaralar bırakmıştı. Ancak bilmedikleri bir şey vardı. O da; birbirlerinin yaralarını saracaklarıydı. #Yayın hakları yazara aittir.

Hayatta tek tutunacak dalı olan Annesini kaybetmiş masum bir kız.Tüm umutsuzluklara,yaşanmış kötü olaylara rağmen o kızın gülüşüyle hayata tutunan genç bir adam.. Hayat bu kadar acımasızken onlar birbirlerinin yaralarını sarabilecekler mi? Ya her şey daha kötü olursa ? Yaşamadan bilinmez öyle değil mi? -''Seni her şeyden herkesten koruyacağım küçük.''dedi ve tüm gücüyle kendine çekip sarıldı kıza. Peki ya kendisinden kim koruyacaktı??